سعید تجربهی تلخی از این گونه برخوردها دارد: «از نزدیکترین آدمهایی که به اونها اعتماد کردم ضربه خوردم و پس از جدایی بدترین تحقیرها و توهینها را از همونها شنیدم. من رو مفعول میخواندند و با الفاظ خیلی خیلی بدی خطاب میکردن. اینها باعث شد که بیشتر و بیشتر احساس ترس کنم نسبت به دنیای اطرافم. هیچ قانون و حقوقی هم از امثال من دفاع نمیکنه چون این مسئله لواط خوانده میشه. شرعا و عرفا هم قابل پذیرش برای مردم ایران نیست؛ خصوصا غرب کشور که من ساکن آن هستم. خانوادههایی هم که این مسئله رو میپذیرند انگشتشمارند و از نظر مالی و فرهنگی در سطح خیلی بالایی هستند.»
مهسا هم تابحال به لحاظ فیزیکی برخورد خشونت آمیزی را تجربه نکرده اما میگوید به کرات شنیده است که «نجس است چون به دیگر دختران هم نگاه جنسی دارد» و همین نوع ادبیات و رفتار بسیار آزارش داده است.
او میگوید اما بیشترین هراسش از این است که نزدیکانش پس از در جریان قرار گرفتن به مخالفت شدید بپردازند، تصور کنند که او دچار مشکلی است و مجبور به مراجعه به پزشکش کنند.
بیشتر بخوانید؛
http://www.ensafnews.com/298061@kherad_jensi
به نظر شما چرا ازدواحشون نباید رسمیت پیدا کنه ؟
آیا این حق ابتدایی هر انسانی نیست که همسر و همدم ش رو خودش انتخاب کنه؟
در این مورد اختلاف نظر وجود داره همین طور که مقاله ای که فرستادید مطرح میکنه.نکته ولی اینجاست که اغلب صاحب نظران بر این عقیده هستند.
از اون گذشته حتی اگر بخواهیم فرض کنیم که همجنسگرایی نوعی تفرق از نرم هست نمیتونیم باز به این نتیجه برسیم که حقوق اولیه انسانی این افراد و زیر پا بگذاریم.
حتی اگه بیماری هم باشه، توجیهی برای رفتارای توهینآمیز و چه برسه به نقض حقوق انسانی کسی نیست
البته حریم علم هم باید نگه داشته شه بنظر من، و هرچیزی که میناستریم مایله، نباید درست انگاری شه، وطبعا نگاه نقاد باید حفظ شه
در نظر داشته باشید که خروج از لیست بیماری ها پنجاه سال پیش و با توافق اکثریت جامعه پزشکی اتفاق افتاده.
و جامعه و قانون مدنی و به قول شما
Main Stream
بعد ها به این جریان وارد شده و در واقع جا مانده بود . تا همین چند سال پیش حتی در آمریکا هم مسأله ثبت ازدواج وجود داشت و قانونی نشده بود.
مثل تمام موضوعات دیگه در این زمینه هم اختلاف نظر وجود داره ولی در بخش پزشکی و روانشناسی اکثر قریب به اتفاق هم نظر هستند
از نظر تاریخی، بحث علمی و غیرعلمی پیرامون اختلال بودن یا نبودن همجنسگرایی، مدتها قبل از خروج این مورد از DSM-5 در جریان بوده.
اگر دنبال کنید، اتفاقا بحثهای حقوقبشری و جریانهای رسانهای از قبل درگیر موضوع بودن و این خط خوردن نهایی توسط انجمن روانپزشکان آمریکا، در حکم ختم پرونده بوده.
مقالهای که براتون فرستادم، خودم حین جستوجو و برای درک مبانی استدلال علمی تسکفورس خاص این اصلاحیه DSM در انجمن روانپزشکان آمریکا پیداش کردم، که با وجود مشخص بودن موضع نویسنده مقاله، نکات مفیدی از جنبهی علمی بحث در اختیار میگذاره
متاسفانه تو این مورد بیشتر از اون که علم مطرح باشه، در بهترین حالت سنتیمنتالیسم به زعم من دخیل بوده.