یادش،بخیر، ما در آبادان در حیاط خانه امان در ایستگاه دو فرح آباد، یک درخت اکالیپتوس تنومند و قدیمی داشتیم. خاطرات کودکی. فکر کنم عکسش هم باشد. چه آبادان سرسبزی داشتیم. بریدن درخت رسم نبود، آن را مانند کشتن انسان میدانستند. حتا کسانی که درختان را در حیاط خانه اشان میبریدند ، به بدبختی می افتادند، مردم خوزستان آن زمان میگفتند که درختان کنار و نخل ، برندگان رو نفرین میکنند و به هنگام بریده شدن، فریاد میزنند. حالا چند وقت پیش در تصویر یک اطلاعیه برای فروش کلیه و قرنیه چشم، دیدم در کنارش یک اعلامیه هست برای بریدن مجانی درخت در حیاط خانه ها، آنهم در جنوب ایران بود. چقدر زود در عرض پنج دهه، اعتقادات مردم را تبدیل به اعتقادات عربی کردند!؟