ما در چندین ویلا در خلیج الئوسیس اسکان داریم، و اگرچه هم چندان به موقع آنجا نیستیم، زندگی در کنار موجهای آبی و زیر آفتاب بسیار برایمان دلپذیر است. قایق بادبانیای هم به تازگی به دستمان رسیده است؛ در سفرهایی هم که با آن می رویم حسابی کیف میکنیم، چون گوشت و پرتقال هم با خودمان میبریم. آرزوی ما هم این است که همیشه اینجا بمانیم. وقت چندانی هم برایمان نمی ماند تا میان ستونهای کهن مرمری خود را به رویا بسپاریم، اما اینجا هم در میان کوه و در کنار امواج، میان گذشته و حال دیگر فرقی نیست.
همینکه به دگرگونی هایی فکر میکردم که بر سر اویلر آمده بود، به یاد گفتگویی افتادم که در اورِسون با بور داشتم، و آن
شعری از شیلر که بور در همانجا برایم خواند، این مصرع :
دلنگرانی از زندگی، آن را دور میاندازد،
دیگر نه از چیزی می هراسد و نه نگران چیزی است،
سوار بر مرکب خود، به رویارویی با سرنوشت میرود،
اگر امروز آن را نیابد، فردا آن را به یقین خواهد یافت،
و چون فردا آن را بیابد،
هم امروز آن ته ماندە ظرف گران زمان را سر میکشد.
📚جزء و کل ص 204
✍ورنر هایزنبرگ
🆔 @abarnoakhtar