👆دگرگونی پارادایم تاریخی ایران؛ میراث «رهبر شهید»

#ابوالفضل_فاتح

🇮🇷ایران پس از نادرشاه، هرگاه مورد تهاجم امپراتوری‌های زمانه واقع گردید، سه سرنوشت تلخ را متحمل شد: یا سرزمین‌هایی از پیکره ایران جدا شد، یا کشور به اشغال بیگانه درآمد، یا حاکمیت ملی زیر نفوذ سنگین قدرت‌های خارجی قرار گرفت

🇮🇷آمریکا، در طلیعه قرن جدید به این باور رسید که شکاف فناوری امروز به‌مراتب عمیق‌تر از دوران جنگ‌های ایران با روس و بریتانیا است. همچنین، گسل‌های داخلی بیداد می‌کند و همه‌چیز بر محور یک فرد استوار است؛ بنابراین اگر آن محور از میان برداشته شود، می‌توان با تکرار تاریخ، تاراجی بزرگ‌تر را سامان داد

🇮🇷این نخستین‌بار در دوران معاصر است که با وجود رویارویی با قدرتی در تراز آمریکا، ایران توانست از حاکمیت ملی خود صیانت کند. گزافه نیست اگر گفته شد در برابر یک «ابرقدرت»، یک «ابر ملت» قد برافراشت

🇮🇷بارها شاهد نقدهای بی‌رحمانه‌ای بوده‌ایم، اما آنچه محقق شد، تنها تأسیس یک نظام سیاسی جدید یا بازیابی استقلال میهن نبود، بلکه بازسازی «دولت‌بودگی» و «ملت‌بودگی» ایران بود.

🇮🇷در جهانی که تملق و حقارت بیداد می‌کند، بیداری ایرانیان، شجاعت فرماندهان و استقلال رهبرانشان که گردن فرود نیاوردند، شایسته تأمل و ثبت در حافظه تاریخ است

🇮🇷نمی‌دانیم با کدام فناوری، این تونل‌ها در دل کوه‌ها تراشیده و این سدهای سکندر ساخته شد یا در کدام اتاق‌های عملیات چنین واکنش‌هایی طراحی شد، اما می‌فهمیم که «مردانی»، با باور به امکان قطعی شهادت، این صحنه‌های بهت‌آور را آفریدند؛ رفتند تا ایران بماند؛ نه آنکه بمانند و ایران نماند

🇮🇷آنان در آمیختن روح عاشورایی با فرهنگ ملی دریافته بودند که پیروزی، تنها در ماندن نیست؛ در ماندگار کردن معانی است. رهبری و فرماندهان ارشد می‌دانستند که جنگ حقیقی، پس از فدا کردن جانشان آغاز خواهد شد

🇮🇷اینکه بقای یک دولت و یک ملت به افراد گره نخورده و واجد هویت باشد، و فشارهای سهمگین بیرونی نتواند اراده جمعی را از میان ببرد، یا موجب فروپاشی روانی جامعه یا ساختار دولت شود، خود نشانه‌ای از بلوغ نهادی و حاکی از یک معماری پیچیده و ارجمند است و بی‌تردید، در صف مقدم معماری این الگو «رهبر شهید» قرار داشت

🇮🇷این روح اقتدار و خلاقیت در جنگ و شخصیت ملی فرماندهان مرهون رویکرد راهبردی «رهبر شهید» بوده است. ممکن است در عرصه‌هایی دیدگاه‌های دیگری وجود داشته باشد، اما باید فارغ از هر حب و بغض، دکترین ایشان در صیانت از استقلال ملی و استوار ساختن تاب‌آوری ایران و همچنین از بین بردن چرخه‌ی شکست و "ذهنیت تسلیم" در این «رویارویی قرن» را به رسمیت شناخت.

🇮🇷اهمیت این رخداد، در دگرگون ساختن یک پارادایم تاریخی و ذهنی در یکصد و هشتاد سال حاکمیت قاجار تا پایان پهلوی است؛ تصور اینکه غرب «قادر متعال» است و در برابر قدرت‌های مسلط جهانی راهی جز تسلیم وجود ندارد. به یاد آوریم، عهدنامه‌های ننگین گلستان و ترکمنچای و شرح تلخ سیستان و هرات و آرارات و بحرین و اشغال ایران را. به یاد آوریم بنا داشتند نام تنگه هرمز را تغییر داده و بر آن مسلط شوند، جزایر ایران را اشغال کنند، نفت این سرزمین را ببرند، جولانی‌ها را بر ایران مسلط کنند، و به تحلیل نگارنده «ایران شمالی» و «ایران جنوبی» را تأسیس کنند و فروپاشی ملی ایران را جشن بگیرند و هنوز هم از این نقشه دست نکشیده‌اند

🇮🇷از مهم‌ترین میراث یک رهبر آن است که بقای کشور به بقای او وابسته نباشد. شاید باید سال‌ها از این واقعه فاصله گرفت تا بتوان دریافت چگونه ممکن است رهبری و فرماندهان بلندپایه هدف ترور قرار گیرند، خیمه آنان فرو ریخته شود و هزاران نقطه از کشور بمباران گردد، اما کشور، حاکمیت و ملت پابرجا بمانند و ایران بدون «ذهنیت شکست» و بدون اتکا به چتر امنیتی قدرت‌های بزرگ، در مرکز یکی از پیچیده‌ترین معادلات جهانی نقش‌آفرینی نماید

🇮🇷هنگامی که مناقشات سیاسی امروز فرو نشیند، درک روشن‌تری از اهمیت تغییر پارادایم تاریخی  آشکار خواهد شد

🇮🇷اینک که در آغاز فصلی جدید برای ایران قرار داریم، امید دارم، این رخداد عظیم تشییع به عنوان امری ملی نگریسته شود و از منازعات و صف‌بندی‌ها و حاشیه‌های جناحی به دور بماند و از آن سرمایه‌ای برای میهن و التیام شکاف‌ها و زخم‌های داخلی، و تقویت یکپارچگی ملی فراهم آید

🇮🇷می‌دانیم که جنگ به پایان قطعی نرسیده و غفلت‌ها مهلک است. باید فورا کاستی‌ها را ترمیم، و به شدت مراقب شکاف‌ها و افراط‌های خانمان‌سوز بود. خطیرترین وظیفه حاکمان امروز «عدالت» است و این که دیگر پایه‌ها و ارکان «ایران جدید و آینده» را بر عقل، ایمان، حریت و اراده جمعی ایرانیان استوار سازند و این آغازی برای آزمون‌های دشوارتر در عرصه حکمرانی است

https://fa.shafaqna.com/news/2303272/

🇮🇷Ellinne

Comments

Be the first to add a comment