اثر دانینگ–کروگر چیست؟
♦️نوعی سوگیری شناختی در افراد غیرحرفهای است که از توهم برتری رنج میبرند و به اشتباه، تواناییشان را بسیار بیش از اندازهٔ واقعی ارزیابی میکنند. این جانبداری به ناتوانی فراشناختی افراد غیرحرفهای در شناسایی ناتوانیشان نسبت داده میشود. بر خلاف آن، افراد حرفهای، گرایش بیشتری به دستکمگرفتن شایستگی خود داشته و به اشتباه تصور میکنند، کاری که برای ایشان آسان است، برای دیگران نیز آسان خواهد بود.
♦️ دیوید دانینگ و جاستین کروگر از دانشگاه کرنل اینگونه نتیجه میگیرند: «تخمین نادرست فرد بیلیاقت، از اشتباه در ارزیابی خود ناشی میشود؛ درحالیکه تخمین نادرست افراد بسیار بالیاقت، از اشتباه در ارزیابی دیگران نشئت میگیرد.»
🆔 @jorateandishidanاثر دانینگ–کروگر نخستین بار در سال ۱۹۹۹ در پژوهش دیوید دانینگ و جاستین کروگر از دانشگاه کرنل بررسی شد. کروگر و دانینگ در چهار آزمون مجزا مهارت شرکتکنندگان را در زمینههای #استدلال_منطقی، #دستور_زبان_انگلیسی، و حس #شوخطبعی محک زدند و همزمان از ایشان خواستند که نمرهٔ خود را پیشبینی کنند.
♦️نتیجهٔ آزمونها نشان داد که شرکتکنندگانی که کمترین نمره را آورده بودند در ارزیابی خود غلو کرده بودند و مهارت خود را دست بالا گرفته بودند. درعوض شرکتکنندگانی که بیشترین نمره را آورده بودند مهارت خود را دست کم گرفته بودند. این پژوهش همچنین نشان داد که افراد «بیکفایت» توانایی شناخت مهارت یا کفایت در افراد ماهر را ندارند.
♦️به باور کروگر و دانینگ، دلیل ناتوانی افراد بیکفایت از شناخت بیکفایتی خود, ضعف در فراشناخت، فراحافظه، فرادرک، و همچنین ضعف در مهارت نظارت بر خود است.
منبع:
Kruger, Justin; Dunning, David (1999). "Unskilled and Unaware of It: How Difficulties in Recognizing One's Own Incompetence Lead to Inflated Self-Assessments". Journal of Personality and Social Psychology.
🆔 @jorateandishidan