✳️ پارادوکس پیشرفت
آیا رشد اقتصادی بدون تخریب خلاق امکانپذیر است؟✅ نتفلیکس در سال 1999 با هدف تسهیل دسترسی مردم به فیلم و سریال راهاندازی شد. ایده خلاقانه بنیانگذاران آن باعث تعطیلی فروشگاههای اجاره فیلم و کساد شدن بازار تلویزیونهای کابلی شد. این همان دورنمایی بود که جوزف شومپیتر در سال 1942 از نظامهای سرمایهداری ارائه داده بود.
نظامی که در آن تازهواردان اقتصاد و نوآوران صنایع به صورت مستمر در حال پس زدن پیشکسوتان خود هستند، نظامی که در آن نوآوری به طور همزمان هم بیکاری و هم پیشرفت را به ارمغان میآورد و افزایش رقابت از یک سو موجب حذف شرکتها شده و از سوی دیگر قیمتهای پایین و کیفیت بالا را رقم میزند. شومپیتر این روند پر از تناقض را «تخریب خلاق» نامید؛ روندی که خلاقیت و نوآوری میتواند هم موجب پیشرفت اقتصادی و هم به خطر انداختن نظام سرمایهداری منجر شود.
بر اساس نظریه «تخریب خلاق» یک نظام سرمایهداری همیشه در حال رشد و تحول است، بازارهای جدید و محصولات نو در آن ایجاد میشوند، رقابت شدیدی شکل میگیرد و نمونههای قدیمیتر از میدان خارج میشوند. بر اساس استدلال شومپیتر، در یک اقتصاد پویا از بین بردن ساختار قدیمی و ایجاد ساختار جدید است که در نهایت به افزایش تولید و بازدهی اقتصادی میانجامد.
شومپیتر نوآوری و خلاقیت و همچنین کارآفرینی را موتور حرکت اقتصاد در یک نظام سرمایهداری میداند؛ حرکتی که مستلزم همان جهشهای صنعتی است که بیوقفه ساختار اقتصادی را از درون متحول میکند. از نگاه او نیروهای داخلی بازار که به دنبال فرصتهایی برای سودآوری هستند، بخش عمده این تحولات را تشکیل میدهند.
📌متن کامل ؛
https://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-45922https://t.me/ExecutiveManagement