نه، آزادی را در اردوگاه های کار اجباری نمی توان یافت و همچنان که در کشورهای اسیر و در مستعمرات و بر اساس تیره بختیِ کارگران، نمی توان بنای آزادی را پی افکند.
آزادی به دوره آخرالزمان محول شده است و از مردم می خواهند که در این زمان درباره آن صحبت نکنند. می گویند که پیش از همه چیز عدالت لازم است و سپس نوبت به آزادی میرسد. گویی ممکن است بردگان هم آرزوی عدالت داشته باشند. روشنفکران فعال به کارگران می گویند: که فقط مسئله نان مهم است نه آزادی، اما کارگر نمیداند که نان او وابسته به آزادی اوست.
نان و آزادی _ خطابه
« آلبر کامو»
در کانون کار "سنت اتیین" در سال ۱۹۵۴
@designmanufacturing