غدیریه‌ی من
محسن کمالیان

فردا عید سعید غدیر است. سخنی با دوستان روحانی خود دارم که وظیفه می‌دانم با منتهای صراحت باز گویم. ارزیابی‌ام از اوضاع جاری کشور چنین است: یکی از بدترین ادوار تاریخ ایران را داریم سپری می‌کنیم. پناه‌گاه اصلی و تاریخی ملت را نیز، روحانیت، از دست داده‌ایم. چه بخشی از روحانیت، حاکم کنونی کشور و خود به‌واسطه‌ی حکمرانی ناکارآمد و بلکه ظالمانه‌اش، مسئول اصلی نابسامانی‌های آن است. بخش دیگر روحانیت نیز که غیرحاکم است، ساکت نشسته و به‌بهانه‌ی واهی "تقیه"، ملت را تنها گذاشته است. چنین روحانیتی نمی‌تواند نماد اسلام، مذهب اهل بیت (ع) و مروج آنها باشد. آنچه از رفتار این روحانیت می‌بینیم، با رفتار محمدی، علوی و حسینی، زاویه‌ی بسیار دارد. وقتی به‌ظلم، خلخالی را از پای زن یهودی کشیدند، رفتار امام علی (ع) چگونه بود؟ همچنین آیا این جمله از آن بزرگوار نیست که "الساکت عن الحق، شیطان اخرس"؟ امام علی (ع) اگر فردا، در روز عید غدیر، رجعت می‌کرد و سیه‌روزی ملت مظلوم ما را می‌دید، چه می‌گفت و چه می‌نمود؟ چرا روحانیت غیرحاکم، همان گفتار و رفتار را در پیش نمی‌گیرد؟ چرا برخلاف آموزه‌های آن حضرت، به‌بهانه‌ی "تقیه"، ساکت است؟ چنین روحانیتی، آیا به‌ولایت اهل بیت (ع) عامل است؟ وقتی نیست، چطور به‌خود اجازه می‌دهد سنگ این ولایت را به‌سینه بزند؟ چطور به‌خود اجازه می‌دهد که تبیین‌کننده‌ی اهداف نهضت امام حسین (ع) باشد؟ بی‌دلیل نیست که از منابر این روحانیت، دیگر هدایت و معنویتی بر نمی‌خیزد. بی‌سبب نیست که بسیاری از جوانان و تحصیل‌کردگان، باور خویش را به‌دین و مذهب برساخته‌ی این آقایان، از دست داده و دنبال کورش و رضاشاه راه افتاده‌اند. مردم حقیقتاً حق دارند آن‌طور که آن استاد آزاده‌ی دانشگاه گفت، از این پس، حساب نه تنها حکومت، که حساب اصل ایمان را از "شریعت" جدا کنند! آیا دردی بزرگ‌تر از این شکست مطلق، برای روحانیت قابل تصور است؟ این جدایی دین‌داری از روحانیت، نتیجه‌ی مستقیم رفتار نادرست هر دو بخش روحانیت است. هیچ دشمنی نمی‌توانست ضربه‌ای سهم‌گین‌تر از این به‌دین‌داری مردم و ولایت وارد کند که خود روحانیت کرد. امام موسی صدر نیم قرن پیش، به‌مناسبت عید پرشکوه غدیر، شرایط امروز را به‌هم‌لباسانش هشدار داده بود و هزاران افسوس که حضرات، به‌جز چند استثنا، هنوز هم نفهمیده‌اند: "ما امروز پشت نمایشگاه گذاشته شده‌ایم. آقا سابقاً دنیا به‌هم ارتباط نداشت. هر غلطی که ما در دلمان می‌کردیم، در مملکت خودمان می‌کردیم. کسی به‌ما نگاه نمی‌کرد. امروز جامعه‌ی ما در دنیا منعکس است. هرچه بکنیم، همه کس می‌بیند. هر اخلاقی داشته باشیم، همه کس حس می‌کند. هر روشی داشته باشیم، مشخص است. به‌نام علی تمام می‌شود. ما شیعه‌ی علی هستیم. نباید دشمن او باشیم و امیدوارم که نباشیم".

محسن کمالیان


جان آگه با #فرهیختگان