🖋" ۱۴۹۲: از کشف دنیای نو تا «فتح بهشت» ونجلیس"
قسمت سوم
یادداشتی از : رضی الدین طبیب؛ مورخ هنر


رایدلی اسکات کارگردان مشهور و خالق حماسه زیبای «گلادیاتور» ، اما در پانصدمین سالگرد کشف قاره آمریکا و برای یادبود و بزرگداشت شخصیت کریستف کلمب، فیلم سینمایی «فتح بهشت»(۱۹۹۲) را تهیه‌ و کارگردانی نمود و آن را به این کاشف ایتالیایی اهدا کرد. او پس از اتمام کار، ساخت موسیقی این فیلم سینمایی را  بر عهده «ونجلیس» آهنگساز توانمند یونانی گذاشت تا یادبود تاریخی زیبایی در خور شخصیت کلمب و عظمت دنیای نو خلق گردد، اما چنانچه مخاطب این فیلم را دیده باشد، برایش مسلم خواهد شد که موسیقی ونجلیس برای «فتح بهشت» اثری درخشان، حماسی و بغایت سترگی است که به وضوح چند سر و گردن از فیلم اسکات بالاتر و فخیم تر است؛ چنانکه حقیقتا نه تصاویر و جاذبه های بصری فیلم، که این موسیقی فیلم است که تا به آخر مخاطب را تحت شعاع زیبایی و عظمت خود قرار می دهد؛ آنقدر که این سوال به ذهن مخاطب متبادر می گردد که آیا رایدلی اسکات در پرداخت و ساخت فیلم ضعیف عمل کرده یا ونجلیس آفریده ای الهی در حد و اندازه های باخ و ویوالدی خلق کرده است که کار اسکات هرقدر هم قوی و بی نقص می بود، یارای برابری‌ با آن نبود.
سخن به درازا انجامید دوستان! قطعه جاودان و حماسی «فتح بهشت» تصنیف بسیار زیبایی است که به احتمال فراوان بارها آن را از رادیو و تلویزیون شنیده اید اما شاید کمتر کسی ویدیوی اصلی آن و تلفیقش با تصاویر رنسانسی/قرون وسطایی اسپانیا در این فیلم را دیده باشد.  


امید که از دیدن و شنیدنش مجدداً لذت برید.🍀
@renaissancetranslate