✅ گفتگوى صميمانه با عبدالکریم سروش درباره‌ی شعر نو

⚫️آقای دکتر! شعر نو هم میخوانید؟ رابطه تان با شعر نو چگونه است....
⚪️شعر نو میخوانم، شعر نو از حفظ هم دارم...شعرهای شاملو را خوانده ام. سپهری را خوانده ام، فرخزاد و نادرپور را. البته از این ها اخیرتر هم کسانی هستند. اما متاسفانه شعر ما در این 10-15 سال اخیر، برای من نمود زیادی نداشته است.
⚫️یعنی از شعرهای سال های اخیر، کاری را که برجسته باشد، به یاد نمی آورید؟
⚪️چرا. مثلا فرض کنید منزوی، آقای امین پور، موسوی گرمارودی و منصور اوجی را خوانده ام.
⚫️مثل این که بیشتر از شاعرها شعر میخوانید.
⚪️بله، هر کدام از اینها شعرهایشان را برایتان از حفظ میخوانم....
⚫️اجازه میدهید سوالی بکنم؟
⚪️نه دلم میخواهد شعری از قزوه برایتان بخوانم. اتفاقا این شعر به دلیل اینکه انتقادی است به یادم مانده. وقتی که جنگ تمام شده بود جوانها از جبهه ها برگشتند، دیدند که اوضاع به گونه دیگری است. آنها آنجا فداکاری و ایثارگری میکردند، یک عده ای دیگر اینجا مشغول مال اندوزی و پرکردن کیسه ها بودند. قزوه همین رنج را برده که این شعر را سروده، میگوید؛
دسته گلها دسته دسته میروند از یادها
گریه کن ای آسمان در مرگ طوفانزادها
سخت گمنامید اما ای شقایق سیرتان
کیسه میدوزند با نام شما شیادها
با شما هستم که فردا کاسۀ سرهایتان
خشت میگردد برای عافیت آبادها
غیر تکرار غریبی،هان چه معنا میکنید
غربت خورشید را در آخرین خردادها؛
با تمام خویش نالیدم چو ابری بی قرار
گفتم ای باران که میکوبی به طبل بادها
هان! بکوب اما به آن عاشقترین عاشق بگو!
زندهای، ای زندهتر از زندگی در یادها
مثل دریا ناله سر کن در شب طوفان و موج
هیچچیز از ما نمیماند مگر فریادها
آقای منزوی هم غزل های خیلی خوبی میگوید و من غزل های ایشان را بسیار میپسندم.خانم بهبهانی هم شعرهایشان را میخوانم. انصافا پاره ای از تجربه های شعری اش خیلی پسندیدنی است و افراد دیگری هم البته میخوانم.
⚫️یک سوال شیطنت امیز هم بکنم؛ نظرتان در باب علی معلم چیست؟ مخصوصا که شعری در باب شما گفته است.
⚪️اتفاقا فراموش کردم بگویم. من کارهای آقای معلم را خوانده ام و پاره را از حفظ دارم. بعضی شعرهایشان را هم خیلی پسندیدم، به گمان من شاعر توانایی است، البته به لحاظ شعری عرض میکنم. اواخر به نظرم قدری خودش را گم کرده و شعرهایش بسیار مغلق و پر از الفاظ مهجور و نامانوس و درشت است که این شعرها به نظرم ماندگار نخواهد ماند و غربال خواهد شد. من فکر میکنم آقای علی معلم این ها را نشانه تفکر می داند یا دیدم پاره ای از نویسندگان کیهانی او را یک شاعر متفکر می نامند. من از همین جا به ایشان پیام میدهم که نه این مغلق گویی ها نشانه تفکر است و نه مداحی های کیهانی ها برای کسی سرمایه ای میشود. ایشان بهتر است همان روش گذشته شان را ادامه دهند. کتاب رجعت سرخ ستاره ایشان درخشان است، انصافا واجد قطعات بسیار درخشانی است، بسیار بسیار درخشان؛
من از نهایت ابهام جاده می‌آیم
هزار فرسخ سنگین پیاده می‌آیم
هزار فرسخ سنگین میان کوه و کویر
دو دست خارگزیده، دو پای در زنجیر
تو رنج بعد طلوع و غروب می‌فهمی
تو از کویر گذشتی، تو خوب می‌فهمی
تو زخم خاره و خار ستوه می‌دانی
تو روح دل‌شکن سنگ و کوه می‌دانی
هزار فرسخ سنگین، هزار فرسخ سخت
نه رودخانه، نه جنگل، نه چشمه و نه درخت
هزار فرسخ سنگین حدیث سنگ و سبو
تو از کویر گذشتی، نگار من تو بگو
کویر و وای کویرا چه حیرتی‌ست تو را
به هیچ دل نسپاری چه غیرتی‌ست تو را
فوق العاده شعرهای قشنگی است. شعرهایی قوی؛
گزین شدند و سوار گزیده را كشتند
سیه بپوش برادر، سپیده را كشتند
مگر ز قافله بوى جنون نمیشنوى؟
ز رودخانه مگر بوى خون نمیشنوى؟
شعر ایشان بسیار خوب و قوی است، البته من با طرز تفکر ایشان هیچ موافقتی ندارم. متاسفانه ایشان فریب پاره ای از همان دوستان کیهانی و حوزه هنری را خوردند و یکی دو تا شعر هم علیه من گفتند که باز علیه من سخن گفتن جرمی نیست، اما این شعرها واجد تفکری نبود و محض خصومت بود و حتی متضمن مضامینی از خشونت طلبی و نفرت انگیزی بود. این که قبض و بسط را به شرک و مشرک بودن نسبت داده بود، اینها دیگر از یک شاعر سالم پذیرفته نیست:
"قبض و بسط نیست نی انبان مشرک است"
همین بود که من در یکی از مصاحبه هایم گفتم و در یکی دو جا آوردم که قرائت فاشیستی از دین هم فیلسوف دارد، هم شاعر دارد، هم روحانی دارد هم ژورنالیست دارد و هم تئوریسین . غرض من از شاعر یکی شان را نام میبرم، همین آقای معلم است. ایشان را من یکی از قاریان فاشیستی از دین می دانم و از این بابت برایشان متاسفم. امیدوارم که مسیرش را تصحیح کرده باشد یا پس از این تصحیح کند.


جان آگه با #فرهیختگان