⭕️دکه روزنامه‌فروشی؛ تهی از نشریات، انباشته از سیگار، قهوه و فلافل

📌«چند دهه سانسور، دروغ و تهدید، مخاطبی برای مطبوعات ایران باقی نگذاشته است»

♦️وضعیت اسفناک مخاطبان مطبوعات در ایران مسئله‌ای نیست که بر کسی پوشیده باشد. شمارگان چاپ نشریات کاهش جدی یافته و فروش مطبوعات نزدیک به صفر است. ضرورت انتشار بسیاری روزنامه‌ها در این وضع با تردید روبروست. در یک جمله می‌توان گفت: «چند دهه سانسور، دروغ و تهدید، مخاطبی برای مطبوعات ایران باقی نگذاشته است.»

♦️به‌جز روزنامه‌هایی که به لطف حمایت‌های دولتی سرپا مانده‌اند، مابقی یا منتشر نمی‌شوند یا به‌استثناء چند عنوان تیراژشان میان یک تا پنج هزار نسخه در نوسان است. نشریات و روزنامه‌هایی که در ظاهر منتشر می‌شوند نیز به کیوسک‌های مطبوعاتی تهران نیز نمی‌رسند.

♦️این روزها در ایران دو نمونه مطبوعات فعال‌اند؛ دولتی‌ها و وابسته‌ها به نهادهای حکومتی و احزاب سیاسی و مستقل‌ها. همان‌طور که اشاره شد گروه اول یا «نورچشمی‌ها» شانس بهره بردن از رانت‌ها کاغذ، توزیع در ادارات و دریافت آگهی‌های دولتی را دارند، ولی فروش این دسته از نشریات معمولا به حدی پایین است که به گفته کیوسک‌داران سطح شهر تهران عملا هر آنچه توزیع می‌شود برگشتی است.

بیشتر بخوانید...

🖌 داریوش معمار

Comments

Be the first to add a comment