اگر مسیحیت شراب است و اسلام قهوه،بودیسم قطعا چای است. آلن واتس،روش ذن
نبردی که اکنون در آشپزخانهها و کافهها بین چای و قهوه برقرار است و در مقابل چشمهای آستیگمات ما قرار گرفته سابقهای تاریخی و بیشتر از یک قرن دارد. گاه فنجانها و مهمانیها جولانگاه قهوه میشد و از چای نوشیدن پرهیز میکردند و گاه چای گوی سبقت را از دیگری میربود. چیزی که البته امروز بر کسی پوشیده نیست همهگیری چای سیاه بر تمام ایران از شهر گرفته تا روستاست و در هم تنیدن این نوشیدنی در مذهب و فرهنگ و سنت ایرانیان، اما دورانی بود که قهوه پیشتاز نوشیدنیهای آرامبخش به حساب میآمد و شاید دیری نپاید که دوباره جایگاهش را به دست آورد.
" قهوه و چای، نوشیدنیهای غریبی هستند که تاثیرات زیادی در تجارت،مذهب و سیاست و زیست بشر گذاشتهاند. "
اینکه بتوان درباره یک نوشیدنی چنان حرف دهن پرکنی زد به اندازه خود جمله غریب است اما گشت و گذار در تاریخ حرف دیگری میزند؛ تاثیرات فرهنگی و جنگ، تجارت و ثروت و گاهی حتی انقلاب، عوایدی است که این نوشیدنی ساده برای بشر به ارمغان آورده و آینده نامعلوم است جز برای فال بینها آن هم در ته فنجان قهوه. قهوه و چای، نوشیدنیهای سیاه رنگیاند که کالری ندارند اما انرژی بخش جان انسانها هستند و جادویش از همین جا شروع میشود که حتی با قواعد فیزیک و ترمودینامیک هم همخوانی ندارد. برای من به عنوان یکی عشاق نوشیدنی کافئیندار وقتی از جایی خبر مضراتش را میخوانم نصفه کاره رهایش میکنم و منتظر خبر خوش فوایدش میمانم. برای نوشتن و توصیف این نوشیدنی تلخ آرامشبخش گاهی مثل عصارهاش به نتایج غریبی در تاریخ و جامعه برمیخوریم به خصوص در جامعه ایرانی که در این زمینه انعطاف زیادی از خود نشان داده است به طوریکه برای نگارنده نوعی فرصت مطالعاتی به حساب میآید و به قول محمد قائد طی این سیر پررنگ و سلوک دبش در انفس، به نتایج جالبی رسیدم. به واقع وضعیت اجتماعی و فرهنگی امروزمان را میشود با غور در همین چای و قهوه نوشیدن، زیر ذره بین برد و زمین را کند و کنار زد تا دست به اکتشاف زد. رونق و کسادی چای و قهوه نوشیدن در ایران فراز و نشیبهای زیادی در تاریخ بیسرانجام و گاه تکراری ما طی کرده: زمانی عصر سروری چای و دورهای عصر قهوه و گاهی در همه طبقات اجتماعی و دورهای در بخش خاصی از جامعه رونق داشتهاند. جالب و حتی شگفتانگیز است که می بینیم عوامل تاریخی،اقتصادی،فرهنگی در هر دوره از تاریخ، بر محتوای نوشیدنی داغ روی میز اثرگذار بوده است: پانصد سال پیش ملتی بودیم قهوهخور و صاحب قهوهخانه، چرا که صفویان همچون اهل تصوف، قهوه را برای بیدار ماندن و یاهو کشیدن مفید میدانستند و بازار تجارت قهوه از حبشه و یمن رو به راه بود. قهوه و چای مثل دیگر جاها ابتدا به خانه اشراف راه یافت و بعد با گسترش آن در خانه و قهوهخانهها هم سردرآورد و به فقرا سرایت کرد ولی هیچکدام به آن وفادار نماندند. اروپاییان قهوه را ابتدا در دربار شاهان شرقی دیدند و امتحان کردند و ایرانیان چای را از دست انگلیسیها گرفتند. .... ادامه دارد