استفاده از عنکبوت برای فرار از پاسخگویی...
✍ محرمانه
(بخش دوم)
اما متاسفانه ایشون به طرز عجیب و غریبی تحلیل میکنه که ذره ای به خبرنگار و منتقد سینمایی شبیه نیست. ایشون یکی از نشانه های ایران هراسی فیلم رو این میدونه که اغلب مردها در این فیلم فاسدن و بد نشون داده میشن. طبق فضای تصویری، خلاصه ی داستانی و مصاحبه های کارگردان، «عنکبوت مقدس» یک فیلم «نوآر» محسوب میشه. از مولفه های اصلی این ژانر دقیقا همین تصویر سرد، خشن، تلخ و گزنده ست. شهری که غرق در فساده، مسئولینی که یا خودشون فاسدن و یا در برابر فساد ساکتن و مردمانی که دیگه به این فسادها عادت کردن. نمونه های فراوونی هم در سینمای دنیا داره. اما حتی در سینمای ایران هم این نمونه ها هست. همین الان فیلم «مرد بازنده» محمدحسین مهدویان داره اکران میشه. در اون فیلم هم دقیقا تمامی مردها به جز شخصیت اصلی فاسد هستند و تمامی زن ها، حتی اونایی که به ظاهر فاسد به نظر می رسن، قربانی. باز توهین دیگر فیلم رو این میدونن که شخصیت اصلی یکی از رزمندگان دفاع مقدسه. نکته ی اول اینکه این مسئله در واقعیت وجود داشته. نکته دوم هم این نکته ست که اتفاقا این مولفه هم ریشه در ژانر نوآر داره. شروع شکل گیری ژانر نوآر بر اساس بازگشت سربازان و جانبازان جنگ جهانی دوم به جامعه آمریکاست. در حالی که اون سربازها منزوی شدن و نه اون ها دیگه به جامعه اعتمادی دارن و نه جامعه به اونها. اگر به فیلم های کلاسیک نوآر مراجعه کنید، بخش زیادی از شخصیت های اصلی این فیلم ها سربازان بازگشته از جنگ هستند. آیا هالیوود و آمریکا که همیشه برای امثال آقای رائفی پور، نماد پروپاگاندا بوده، میخواد به سربازهاش توهین کنه؟
5- در تمام این سال ها، در انتخاب سوژه و نوع نگاه به سوژه همیشه یک خودی و غیرخودی وجود داشته. بخشی از فیلمسازان داخل کشور به خاطر گرایشات و وابستگی هاشون میتونستن دست روی سوژه هایی بذارن که بقیه فیلمسازها یا نمیتونستن یا اگر میذاشتن با مشکلات مختلفی روبرو می شدن. به طور مثال هیچکس نمیتونست به جز آقای ده نمکی مستند «فقر و فحشا» رو بسازه و یا اون نگاهی که به جبهه و جنگ در «اخراجی ها» داره رو، داشته باشه. اون تصویر جامعه ای که تمام مردانش هوسباز هستند و کل مردان شهر دنبال یک دختر راه افتادن مگه در فیلم «رسوایی» جناب دهنمکی وجود نداره؟ قطعا هرکس دیگری به جز آقای ابولقاسم طالبی، معاون وزیر اطلاعات رو جاسوس نشون میداد، فیلمش نه تنها رنگ اکران رو نمیدید بلکه قطعا مشکلات شخصی و امنیتی براش پیش میومد. دوستانی که از این ناراحتن که در «عنکبوت مقدس» یک فرد مذهبی به عنوان قاتل زنجیره ای نشون داده شده، آیا خبر دارن که خانه مستند انقلاب اسلامی وابسته به سازمان اوج، 5 سال پیش مستندی ساخت به نام «مهین» که ماجرای قتل های زنجیره ای زنی مذهبی و چادری در قزوین رو روایت می کرد؟ حالا این دوستان متوجه شدن که علاوه بر یک سری فیلمسازان غیر همکفر داخلی، گروهی از ایرانیان خارج از کشور هم هستند که میتونن این سوژه ها رو بسازند( حالا چه وفادار و چه تحریف شده) و با گسترش روزافزون اینترنت و شبکه های اجتماعی، نمیتونن جلوی دیده شدن اونا رو هم بگیرن، با استفاده از احساسات مذهبی بخشی از مردم میخوان اون کمبود رو بپوشونن. دقیقا مشابه رفتاری که با دولت های روحانی و خاتمی کردند. هر روز اون دو دولت رو به متهم به مسائل خلاف دین کردن و مثل سعید حنایی از دین برای خودشون چماقی ساختن که دیگران رو تخریب کنن.
حرف آخر اینکه من «عنکبوت مقدس» رو ندیدم. ممکنه بعد از دیدنش مثل خیلی از فیلم های دیگه ای که در خارج از کشور راجع به ایران ساخته میشه باهاش همسو نباشم و منم اعتقاد داشته باشم که تصویر غلطی رو داره نشون میده. اما من معتقدم که باید هر فیلمی رو دید و بعد نظر داد. یا حداقل بگذاریم متخصصین امر ببینن و ما از نظرات اون ها استفاده کنیم. چیزی که من از مصاحبه ها و نشست های علی عباسی(کارگردان) و زر امیرابراهیمی دریافت کردم اینه که اتفاقا برخلاف بسیاری از دوستان اپوزوسیون، این دو نفر سعی دارن تاکید کنن که اونها فقط یک فیلم ساختن و بیش از هر چیزی خود فیلم براشون مهم بوده. به طرز جالبی هر دوشون در برخورد با خبرنگارهای خارجی هم روی این نکته تاکید زیادی کردن که این اتفاق در همه جای جهان میفته و نه ایران از این قضیه مستثناست نه فرانسه و اما ما ایرانی ها یاد گرفتیم که به هر دلیلی روی فجایعمون از ترس اینکه بهمون انگ سیاهنمایی بخوره، سرپوش بذاریم. چیز دیگری هم که در آخر باید بگم جمله ایه که از علی عباسی داره نقل میشه و خیلی عامدانه ترجمه اشتباهی ازش صورت گرفته. “My intention was not to make a serial killer movie. I wanted to make a movie about a serial killer society,” ترجمه ی با قصد و غرض این جمله میتونه این باشه: «قصد من ساختن فیلمی درباره ی یک قاتل سریالی نبود.
@kherad_jensi
✍ محرمانه
(بخش دوم)
اما متاسفانه ایشون به طرز عجیب و غریبی تحلیل میکنه که ذره ای به خبرنگار و منتقد سینمایی شبیه نیست. ایشون یکی از نشانه های ایران هراسی فیلم رو این میدونه که اغلب مردها در این فیلم فاسدن و بد نشون داده میشن. طبق فضای تصویری، خلاصه ی داستانی و مصاحبه های کارگردان، «عنکبوت مقدس» یک فیلم «نوآر» محسوب میشه. از مولفه های اصلی این ژانر دقیقا همین تصویر سرد، خشن، تلخ و گزنده ست. شهری که غرق در فساده، مسئولینی که یا خودشون فاسدن و یا در برابر فساد ساکتن و مردمانی که دیگه به این فسادها عادت کردن. نمونه های فراوونی هم در سینمای دنیا داره. اما حتی در سینمای ایران هم این نمونه ها هست. همین الان فیلم «مرد بازنده» محمدحسین مهدویان داره اکران میشه. در اون فیلم هم دقیقا تمامی مردها به جز شخصیت اصلی فاسد هستند و تمامی زن ها، حتی اونایی که به ظاهر فاسد به نظر می رسن، قربانی. باز توهین دیگر فیلم رو این میدونن که شخصیت اصلی یکی از رزمندگان دفاع مقدسه. نکته ی اول اینکه این مسئله در واقعیت وجود داشته. نکته دوم هم این نکته ست که اتفاقا این مولفه هم ریشه در ژانر نوآر داره. شروع شکل گیری ژانر نوآر بر اساس بازگشت سربازان و جانبازان جنگ جهانی دوم به جامعه آمریکاست. در حالی که اون سربازها منزوی شدن و نه اون ها دیگه به جامعه اعتمادی دارن و نه جامعه به اونها. اگر به فیلم های کلاسیک نوآر مراجعه کنید، بخش زیادی از شخصیت های اصلی این فیلم ها سربازان بازگشته از جنگ هستند. آیا هالیوود و آمریکا که همیشه برای امثال آقای رائفی پور، نماد پروپاگاندا بوده، میخواد به سربازهاش توهین کنه؟
5- در تمام این سال ها، در انتخاب سوژه و نوع نگاه به سوژه همیشه یک خودی و غیرخودی وجود داشته. بخشی از فیلمسازان داخل کشور به خاطر گرایشات و وابستگی هاشون میتونستن دست روی سوژه هایی بذارن که بقیه فیلمسازها یا نمیتونستن یا اگر میذاشتن با مشکلات مختلفی روبرو می شدن. به طور مثال هیچکس نمیتونست به جز آقای ده نمکی مستند «فقر و فحشا» رو بسازه و یا اون نگاهی که به جبهه و جنگ در «اخراجی ها» داره رو، داشته باشه. اون تصویر جامعه ای که تمام مردانش هوسباز هستند و کل مردان شهر دنبال یک دختر راه افتادن مگه در فیلم «رسوایی» جناب دهنمکی وجود نداره؟ قطعا هرکس دیگری به جز آقای ابولقاسم طالبی، معاون وزیر اطلاعات رو جاسوس نشون میداد، فیلمش نه تنها رنگ اکران رو نمیدید بلکه قطعا مشکلات شخصی و امنیتی براش پیش میومد. دوستانی که از این ناراحتن که در «عنکبوت مقدس» یک فرد مذهبی به عنوان قاتل زنجیره ای نشون داده شده، آیا خبر دارن که خانه مستند انقلاب اسلامی وابسته به سازمان اوج، 5 سال پیش مستندی ساخت به نام «مهین» که ماجرای قتل های زنجیره ای زنی مذهبی و چادری در قزوین رو روایت می کرد؟ حالا این دوستان متوجه شدن که علاوه بر یک سری فیلمسازان غیر همکفر داخلی، گروهی از ایرانیان خارج از کشور هم هستند که میتونن این سوژه ها رو بسازند( حالا چه وفادار و چه تحریف شده) و با گسترش روزافزون اینترنت و شبکه های اجتماعی، نمیتونن جلوی دیده شدن اونا رو هم بگیرن، با استفاده از احساسات مذهبی بخشی از مردم میخوان اون کمبود رو بپوشونن. دقیقا مشابه رفتاری که با دولت های روحانی و خاتمی کردند. هر روز اون دو دولت رو به متهم به مسائل خلاف دین کردن و مثل سعید حنایی از دین برای خودشون چماقی ساختن که دیگران رو تخریب کنن.
حرف آخر اینکه من «عنکبوت مقدس» رو ندیدم. ممکنه بعد از دیدنش مثل خیلی از فیلم های دیگه ای که در خارج از کشور راجع به ایران ساخته میشه باهاش همسو نباشم و منم اعتقاد داشته باشم که تصویر غلطی رو داره نشون میده. اما من معتقدم که باید هر فیلمی رو دید و بعد نظر داد. یا حداقل بگذاریم متخصصین امر ببینن و ما از نظرات اون ها استفاده کنیم. چیزی که من از مصاحبه ها و نشست های علی عباسی(کارگردان) و زر امیرابراهیمی دریافت کردم اینه که اتفاقا برخلاف بسیاری از دوستان اپوزوسیون، این دو نفر سعی دارن تاکید کنن که اونها فقط یک فیلم ساختن و بیش از هر چیزی خود فیلم براشون مهم بوده. به طرز جالبی هر دوشون در برخورد با خبرنگارهای خارجی هم روی این نکته تاکید زیادی کردن که این اتفاق در همه جای جهان میفته و نه ایران از این قضیه مستثناست نه فرانسه و اما ما ایرانی ها یاد گرفتیم که به هر دلیلی روی فجایعمون از ترس اینکه بهمون انگ سیاهنمایی بخوره، سرپوش بذاریم. چیز دیگری هم که در آخر باید بگم جمله ایه که از علی عباسی داره نقل میشه و خیلی عامدانه ترجمه اشتباهی ازش صورت گرفته. “My intention was not to make a serial killer movie. I wanted to make a movie about a serial killer society,” ترجمه ی با قصد و غرض این جمله میتونه این باشه: «قصد من ساختن فیلمی درباره ی یک قاتل سریالی نبود.
@kherad_jensi
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment