ایران و تحریم امریکا؟

در کتاب هنر تحریم می خوانیم که اثربخشی تحریم ها به یک جنبه روانی بسیار مهم وابسته است: عزم و استقامت کشور تحریم شده.

به تدریج فشار تحریم را بالا می برند تا سوژه تمکین کند، اینکه در چه زمان آن لحظه تسلیم رخ می دهد البته بستگی به عوامل متعددی دارد، ولی بیشتر آن را باید در روانشناسی رهبران سیاسی و اهالی قدرت در کشور تحریم شده جستجو کرد.

ظاهرا ایرانی ها همین منطق را برای امریکایی ها به کار گرفته اند و به تدریج سطح تهدیدها را بالا می برند تا عزم یانکی ها را محک بزنند؛ شلیک راکت به منطقه سبز بغداد، قضیه انفجارهای فجیره، فرودگاه های عربستان، سرنگون کردن پهپاد و مانند آن.

هر مرحله سطح تهدید را به تدریج بالا می برند و می بینند واکنش امریکا چیست و البته توزیع مکانی تهدیدها هم قابل توجه است؛ اینجا شاید روانشناسی سیاسی برای فهم رفتار دونالد شیردل و اوضاع آینده به کارمان بیاید، محافظه کار عملگرا که چشمش به پیروزی در انتخابات آینده است یا ماجراجویی که نمی خواهد دستش را بخوانند و هر کاری از دستش بر می آید؟ این میان خطر سوء محاسبه کم نیست، والله اعلم.


کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel