⭕️ پاکستان یک‌تنه برای آشتی دادن جهان با طالبان تکاپو می‌کند
📌 نگرانی پاکستان از انزوای طالبان و شکست سرمایه‌گذاری اسلام آباد روی این گروه است
♦️عمران خان، نخست‌وزیر پشتون‌تبار پاکستان، در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، مستقیم سراغ طالبان رفت و از جامعه جهانی خواست تا از تعامل با دولت برخاسته از تفکر طالبانی ابا نداشته باشند. او این خواسته را در نسخه دفاع از مردم افغانستان پیچید و گفت: «تنها یک راه باقی مانده است. جهان باید به خاطر مردم افغانستان به طالبان نزدیک شود. انزوای طالبان فاجعه انسانی در افغانستان را در پی خواهد داشت.» او بعدا در نوشته‌ای که به واشنگتن‌پست فرستاد نیز این مسئله را یادآوری کرد.
پاکستان این روزها به‌شدت در تلاش برای رسمیت گرفتن از جامعه جهانی برای طالبان است. فارین پالیسی در مقاله‌ای به قلم مایکل کوگلمن، نوشته است که پاکستان کارزاری وسیع برای جلب حمایت جهان از دولت طالبان را به راه انداخته است.
مایکل کوگلمن بر این باور است که هیچ کشوری مثل پاکستان به این صراحت به فکر کسب مقبولیت جهانی طالبان نیست. پاکستان نخستین کشوری بود که در اواسط دهه ۹۰ میلادی، گروه طالبان را به رسمیت شناخت و آخرین کشوری بود که این رسمیت را خاتمه داد. در ۲۰ سال گذشته، پاکستان چتر حمایت خود را هرگز از سر طالبان پس نزد و برای رهبران این گروه خانه‌ای امن شد. حالا هم که طالبان قدرت را به‌صورت کامل به دست آورده است، پاکستان باید آخرین قدم لازم را هم بردارد تا طالبان صاحب وجهه رسمی و جهانی شود.
اما موانع بسیار زیادی پیش روی طالبان است. از یک منظر، پاکستان همچون چوپان دروغگو در مسئله طالبان دیگر قابل اعتماد نیست. هیچ کدام از وعده‌هایی که پاکستان پس از توافق سیاسی آمریکا با طالبان، در مورد این گروه داده بود، عملی نشدند. این کشور تا لحظه رسیدن جنگجویان سراج‌الدین حقانی به دروازه ارگ کابل، از این داعیه که باید در افغانستان صلح و ثبات بر اساس مذاکره و گفت‌وگو تامین شود، عقب ننشست؛ اما همه می‌دیدند که طالبان به هر چیز پایبند بودند جز مذاکره و گفت‌وگو. البته ضعف‌های دولت افغانستان در عرصه مذاکرات هم مطرح است که اینجا موضوع بحث ما نیست و مجال جداگانه‌ای می‌طلبد.
ادامه مطلب...
🖌 فریدون آژند
📌 نگرانی پاکستان از انزوای طالبان و شکست سرمایه‌گذاری اسلام آباد روی این گروه است
♦️عمران خان، نخست‌وزیر پشتون‌تبار پاکستان، در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، مستقیم سراغ طالبان رفت و از جامعه جهانی خواست تا از تعامل با دولت برخاسته از تفکر طالبانی ابا نداشته باشند. او این خواسته را در نسخه دفاع از مردم افغانستان پیچید و گفت: «تنها یک راه باقی مانده است. جهان باید به خاطر مردم افغانستان به طالبان نزدیک شود. انزوای طالبان فاجعه انسانی در افغانستان را در پی خواهد داشت.» او بعدا در نوشته‌ای که به واشنگتن‌پست فرستاد نیز این مسئله را یادآوری کرد.
پاکستان این روزها به‌شدت در تلاش برای رسمیت گرفتن از جامعه جهانی برای طالبان است. فارین پالیسی در مقاله‌ای به قلم مایکل کوگلمن، نوشته است که پاکستان کارزاری وسیع برای جلب حمایت جهان از دولت طالبان را به راه انداخته است.
مایکل کوگلمن بر این باور است که هیچ کشوری مثل پاکستان به این صراحت به فکر کسب مقبولیت جهانی طالبان نیست. پاکستان نخستین کشوری بود که در اواسط دهه ۹۰ میلادی، گروه طالبان را به رسمیت شناخت و آخرین کشوری بود که این رسمیت را خاتمه داد. در ۲۰ سال گذشته، پاکستان چتر حمایت خود را هرگز از سر طالبان پس نزد و برای رهبران این گروه خانه‌ای امن شد. حالا هم که طالبان قدرت را به‌صورت کامل به دست آورده است، پاکستان باید آخرین قدم لازم را هم بردارد تا طالبان صاحب وجهه رسمی و جهانی شود.
اما موانع بسیار زیادی پیش روی طالبان است. از یک منظر، پاکستان همچون چوپان دروغگو در مسئله طالبان دیگر قابل اعتماد نیست. هیچ کدام از وعده‌هایی که پاکستان پس از توافق سیاسی آمریکا با طالبان، در مورد این گروه داده بود، عملی نشدند. این کشور تا لحظه رسیدن جنگجویان سراج‌الدین حقانی به دروازه ارگ کابل، از این داعیه که باید در افغانستان صلح و ثبات بر اساس مذاکره و گفت‌وگو تامین شود، عقب ننشست؛ اما همه می‌دیدند که طالبان به هر چیز پایبند بودند جز مذاکره و گفت‌وگو. البته ضعف‌های دولت افغانستان در عرصه مذاکرات هم مطرح است که اینجا موضوع بحث ما نیست و مجال جداگانه‌ای می‌طلبد.
ادامه مطلب...
🖌 فریدون آژند
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment