موجی مرا به یغما خواهد برد،
می‌دانم،
وز خواب‌های کودکیم دانش زلالی اندوخته‌م،
که دشت‌های عمرم را سرشار می‌کند
و چشمه‌چشمه به دریائی می‌پیوندد
که در غروبگاهی
از جای می‌برد
وز پای در میاوردم.

فرجام من
در انتهای خاک چه زیباست.
آنک
دریای روشنی که به عمری
گسترده است:
دیدارگاه سادگیِ آب و
آسمان.

~محمد مختاری
Photo: Anoosheh Pirbadian

@designmanufacturing