"ضرورت"

می آید، می آید:
مثلِ بھار، از همه سو می آید.
دیوار،
         یا سیمِ خاردار
                            نمی داند.

می آید
از پای و پویه باز نمی ماند.
آه؛
بگذار من چو قطره ی بارانی باشم،
                                    در این کویر،
که خاک را به مقدمِ او مژده می دهد؛
یا حنجره ی چکاوکِ خُردی که
                                       ماهِ دی
از پونه ی بھار سخن می گوید
وقتی کزان گلوله ی سربی
با قطره
          قطره
                  قطره ی خونش
موسیقیِ مکرّر و یکریزِ برف را
ترجیعی ارغوانی می بخشد.

«شفیعی کدکنی»

#انقلاب_ایران
#زن_زندگی_آزادی
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment