اگه فهمیدیم دنیای بیرون از ایران چه دنیاییه، به خاطر رضاشاهه. رضاشاه فقط شکل همه چیز رو عوض نکرد.. اون معنی همهچیز رو هم عوض کرد.
اکتفا به ریل راهآهن و کارخانهها، تنگنظریه. افکت رضاشاه روی زندگیِ ایرانی، خیلی فراتر ازین حرفهاست. چه عرب باشیم چه فارس و چه کرد و چه ترک، چه فقیر باشیم چه ثروتمند، چه مسلمون باشیم چه اقلیت، چه بالانشین باشیم چه حاشیهنشین، چه بزرگزاده باشیم و چه گمنام و بیکس و کار، هرچی که هستیم به نحوی ربط داره به انقلابی که رضاشاه ایجاد کرد.
رضاشاه برای ما فقط یک شاه نیست که خوبیهاشو یه طرف بنویسیم و بدیهاشو یک طرف بعد تفریق کنیم و به یک نمره برسیم. برای ما، نمره دادن به رضاشاه معنی نداره.
چون رضاشاه پدر همه ماست.
آیا این پدر همون جوری بود که دلمون میخواست؟ نه. آیا دست به کارهایی نزد که بهتر بود انجام نمیداد؟ چرا. اما مگه همه پدرها همینطور نیستن؟ شما با همه کارهایی که پدرتون انجام داده موافقید؟ معلومه که نیستید. آیا از زندگیای که براتون ساخت کاملا راضی هستید؟ معلومه که نیستید. ولی میدونید که به هرحال پدرتونه. یه استاد آلمانی بشینه هرچقدر که دلش خواست رضاشاه رو به عنوان یک شخصیت تاریخی قضاوت کنه و هر نمرهای که خواست بش بده. ما اما، نسبتی با رضاشاه داریم که اون استاد آلمانی باش نداره. فرق ما اینه که: زندگی ما رو رضاشاه ساخت!.. و این اختلاف بزرگیه.
همیشه یک افسوس بزرگ تو دلمون هست، که کاش پدرمون، پدر بهتری بود. اما جمهوریاسلامی یا هر قدرت دیگهای باید بدونه.. هیچکس نمیتونه ما رو از بابامون جدا کنه.
@Khandan_Iransaz_Pahlavi