انسان‌ها را باور کن

در جهان چون مستاجری موقت
و چون مهمانی در تابستان مباش
جهان را خانه‌ی پدری ات بدان
بذر را باور کن،
زمين را،
دريا را باور کن
اما بيش از همه،
انسان‌ها را باور کن.

ابرها را،
بادها را،
کتاب‌ها را دوست بدار
اما بيش از همه،
انسان‌ها را دوست بدار.

درد شاخه‌ی خشکيده را درياب
و درد ستاره‌ای را که خاموش می‌شود
و درد جانوری مجروح را
اما بيش از همه،
درد انسان‌ها را درياب.

بگذار طبيعت غنی شادمانت کند
بگذار نور و تاريکی شاديت بخشند
بگذار چهار فصل به وجدت آورند
اما بيش از همه
بگذار انسان‌ها شادمانت کنند.

#ناظم_حکمت

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing