به «جنگل‌های هیرکانی» بگویید:
با چوب شما من کمانچه‌ای ساختم و هفتاد سال است برای شما و جنگل آدمیان و پرندگانی که بر شاخسارتان لانه دارند، می‌نوازم و می‌خوانم.
نام و نان من از شماست.
ای ققنوس نشسته بر آتش من، صدای ققنوس بچه نشسته بر خاکسترتان را می‌شنوم.
ای جنگل سرخ و باشکوه! تو بگو:
برای سوختن تو مویه بخوانم یا برای تولد ققنوس بچه، شادیانه لری و مازندرانی؟
َ
علی‌اکبر شکارچی
سوم آذرماه یکهزار و چهارصد و چهار

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing