⭕️تامین سوخت موشک‌ها با باکتری کشت شده در مریخ
📌نخستین قدم‌ها در این فرایند، انتقال پلاستیک به مریخ است که می‌تواند در فوتوبیورآکتورهایی به اندازه‌ای در حدود چهار زمین فوتبال انباشته و سر هم شود
♦️دانشمندان روشی را برای تامین سوخت موشک در مریخ ابداع کرده‌اند که فضانوردان آینده می‌توانند از آن برای بازگشتن به زمین استفاده کنند. پژوهشگران موسسه فناوری جورجیا دریافته‌اند که دی‌اکسید کربن، نور خورشید، و آب منجمد (یخ)- تمام منابعی که به صورت طبیعی در سیاره سرخ وجود دارد- می‌توانند در ترکیب با دو نوع میکروب مورد استفاده قرار گیرند. این میکروب‌ها باید در ماموریتی مقدماتی [به مریخ] منتقل شوند.
سیانوباکتری‌ها (جلبک سبز-آبی)، دی‌اکسید کربن جوّ مریخ را مصرف می‌کنند و وقتی که در معرض نور خورشید قرار می‌گیرند شکر تولید می‌کنند، در حالی که باکتری مهندسی‌شده «ای کولای» (E. coli) این شکرها را به سوخت پیشران تبدیل می‌کند.
این سوخت که ۳,۲-بوتان‌دیول نامیده می شود، در حال حاضر در زمین وجود دارد و در ساخت پلیمرها برای لاستیک از آن استفاده می‌شود. موشک‌هایی که برای ترک مریخ برنامه‌ریزی شده‌اند، به شکلی طراحی شده‌اند که از متان و اکسیژن مایع استفاده کنند که هیچ‌کدام از آن‌ها مواد موجود طبیعی در سیاره سرخ نیستند. از این رو، این مواد را باید با صرف هزینه و منابع زیاد به مریخ انتقال داد. برآورد می‌شود که حمل ۳۰ تن متان و اکسیژن مایع در حدود ۸میلیارد دلار هزینه در بر داشته باشد.
بیشتر بخوانید...
📌نخستین قدم‌ها در این فرایند، انتقال پلاستیک به مریخ است که می‌تواند در فوتوبیورآکتورهایی به اندازه‌ای در حدود چهار زمین فوتبال انباشته و سر هم شود
♦️دانشمندان روشی را برای تامین سوخت موشک در مریخ ابداع کرده‌اند که فضانوردان آینده می‌توانند از آن برای بازگشتن به زمین استفاده کنند. پژوهشگران موسسه فناوری جورجیا دریافته‌اند که دی‌اکسید کربن، نور خورشید، و آب منجمد (یخ)- تمام منابعی که به صورت طبیعی در سیاره سرخ وجود دارد- می‌توانند در ترکیب با دو نوع میکروب مورد استفاده قرار گیرند. این میکروب‌ها باید در ماموریتی مقدماتی [به مریخ] منتقل شوند.
سیانوباکتری‌ها (جلبک سبز-آبی)، دی‌اکسید کربن جوّ مریخ را مصرف می‌کنند و وقتی که در معرض نور خورشید قرار می‌گیرند شکر تولید می‌کنند، در حالی که باکتری مهندسی‌شده «ای کولای» (E. coli) این شکرها را به سوخت پیشران تبدیل می‌کند.
این سوخت که ۳,۲-بوتان‌دیول نامیده می شود، در حال حاضر در زمین وجود دارد و در ساخت پلیمرها برای لاستیک از آن استفاده می‌شود. موشک‌هایی که برای ترک مریخ برنامه‌ریزی شده‌اند، به شکلی طراحی شده‌اند که از متان و اکسیژن مایع استفاده کنند که هیچ‌کدام از آن‌ها مواد موجود طبیعی در سیاره سرخ نیستند. از این رو، این مواد را باید با صرف هزینه و منابع زیاد به مریخ انتقال داد. برآورد می‌شود که حمل ۳۰ تن متان و اکسیژن مایع در حدود ۸میلیارد دلار هزینه در بر داشته باشد.
بیشتر بخوانید...
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment