دیشب بر چند نکته اساسی تاکید کردم:

۱.نظام جمهوری اسلامی و شخص رهبر انقلاب با تمام وجود پای تمامیت ارضی ایران و مرز سیونیک ایستاده و اگر ذره ای از خطوط قرمز ایران بگذرند رویارویی نظامی قطعی ست.

۲. قفقاز و آن تکه کوچک مرز با ارمنستان نقطه تقابل قدرت های بزرگ جهانی ست. کریدور پانترکیسم، پروژه حیاتی غرب برای بازگرداندن بازی و جلوگیری از پیدایش جهان چند قطبی در نتیجه گرد هم آمدن ایران هند چین و روسیه است. پروژه ای ست برای سیطره بر راه زمینی میان ایران و روسیه؛ قطع جاده ابریشم با محوریت ایران و تسلط بر مسیر چین به غرب، منزوی کردن ایران از کریدور های جهانی و در نهایت امنیتی کردن مرز شمالغرب ایران و پانترکی کردن فضا در میان آذری ها و تجزیه ی ایران.
این رویارویی قطعا اتفاق خواهد افتاد. چه بسا بسیار زود.

۳. فرهیختگان جامعه باید به مصاف پانترکیسم رفته و جلوی جولان این تفکر منحوس در مناطق شمالغرب کشور را بگیرند. در رویارویی محتوم، تنها امید دشمن به داخل ایران خواهد بود. وگرنه دست برتر نظامی با ایران است.

۴.ارمنستان طرفدار ایران نیست و ممکن است غربگرایان به طمع آبنبات غربی شدن، به مسیر توافق ضد ایرانی بروند. جوری باید باکو را بنوازیم که حساب دست غربگرایان ارمنی هم بیاید.


@zahrdaroo

Comments

Be the first to add a comment