اندر امیدواری...
حالا که رفتهای بالا
خدا رو دیدی اونورا؟
اگر دیدی ازش بپرس
جون فرشتهها... چرا؟
بپرس ازش فقط: چرا؟
فاین تذهبو بابا!
ستارههای نقرهایت
بپا نسوزه بیهوا
یا که نگیره دود آه
تن سفید حوریا
بگو من آخریش بودم
میون خیل بچهها
که آرزوش ستاره بود
میخواست که زود بیاد بالا
بهش بگو من اومدم
بگم تمومه ماجرا
#فریاد_ناصری
یک شعر کودکانه برای مادرانی که با مشت به تخت سینههاشان میکوبند.۱
۱. اشاره به شعری در کتاب سرزدن
Comments
Be the first to add a comment