▪️مقایسهی تخصص با طرز رفتار ▪️ستگادین ۶ فروردین ۱۴۰۱
وبسایتهای معمولی کاریابی آنلاین، فهرستی از میلیونها شغل را ارائه میدهند که تقریباً همهی آنها شامل تقاضای شدید برای یک تخصص است.
شرکتها از عنوان گرفته تا مقررات، به دنبال استخدام متخصص هستند.
از نظر منطقی میتوان فهمید که فقط یک نفر از هر ده نفر جزو ۱۰٪ برتر در تخصص خودشان است. و این بدان معناست که بیشتر شرکتها به کسانی که به اندازهی کافی خوب باشند هم راضی میشوند. اگر سازمان به افراد متخصصی که جزو برترینها هستند نیاز داشته باشد، مجبور است خیلی بیشتر خرج کند و خیلی بیشتر تلاش کند تا آنها را به دست آورد و نگه دارد.
بنابراین اکثر شرکتها تلاشی به خرج نمیدهند. آنها مشاغلی ایجاد میکنند که بتواند به خوبی توسط افرادی با تخصص معمولی هم اداره شود.
یعنی چیزی که تقریباً در هر شغلی تفاوت واقعی را ایجاد میکند، طرز رفتار و نگرش(attitude) افراد است. از لولهکش گرفته تا نجار، رادیولوژیست و داروساز، کسی بهتر عمل خواهد کرد که صاحب مهارتهای نرم(soft skills) فوقالعادهای باشد: صداقت، تعهد، دلسوزی، انعطافپذیری، مشارکت در پیشبرد امور، همدلی، تمایل به داشتن مربی...
اگر حقیقت اینقدر آشکار است، پس چرا سازمانها افراد را به خاطر طرز رفتار و نگرششان استخدام نمیکنند و برای جذب متخصص آموزش میبینند؟
.