سقوط یعنی حامی یک سیستم، از انکار شیشه نوشابه در ۸۸ به افتخار به آن در ۱۴۰۲ رسیده باشد.
میخندند و حظ میکنند که مخالف را ترساندهاند ولی نمیدانند مقدمه چنین افتخاری به شیشه نوشابه، سقوط اخلاقی سیستم در ذهنشان است.
سیستمی که حامیانش مدعی هستند، تنها حکومت بر حق جهان است.
جا دارد سیستم نگاهی به خود کند و ببیند چه شد که حامیانش خیلی ساده، جلوی چشم هزاران ناظر، افتخار میکنند به تجاوز در بازجویی.
وقتی حامی تو را اینگونه ببیند، وقتی دوستت، فداکارت، فداییات تو را این طور به بقیه معرفی کند، چرا نباید آن را باور کرد؟!
و سوال مهمتر اینکه سیستم از کجا به کجا رسیده که معنای اقتدار شیشه نوشابه و گونی برای ( شهروند عادی) شده است؟!
چطور شد که توقع اقتدار از این حاکمیت این قدر پایین آمد و به جای ایستادگی در برابر امپریالیسم در ابتدای عنقلاب به اینجا رسید؟!
@PN_KFP