This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کمترین فایده مُبلغ و منبر در زمانه عسرت مردم و ظلم حاکمان. پدیده‌ای نایاب !

#فرهیختگان

1 comment

بگذارید از آخر سخن این شیخ شریف شروع کنم که امام‌زمان‌ای اگر هست، مالک بال‌مگسی در عالم وجود نیست که بخواهیم یا نخواهیم از او کمک بگیریم، چون اگر مسلمانیم که ظاهرا هستیم، قرآن می‌گوید "لاحول و لا قوه الا بالله" یعنی سلطه‌وقدرت‌ای در عالمِ‌وجود، جز خداوند نیست، نه امام زمام نه هیچ امام دیگری، نه هیچ شیخی و مرشدی و ابدالی و رجال‌الغیبی کمترین اثرگذاری‌ای در هستی ندارد مگر به اذن الاهی.
برای اذن الاهی هم باید به درگاه الاهی دعا کرد نه به درگاه امام زمان و حسن و حسین و تقی و نقی...
متاسفانه "غالیگری" گنوستیکی سرشت تشیع ما شده‌است، از اول بود، از بعد از صفویان متورم شد تا سر به فضاحت کشید.

اما سخنان دردمند این مرد شریف را، به گمان من یارای آن نیست که دل‌های سنگ‌شده را نرمی دهد که: ثم قَسَت قلوبکم من بعد ذالک... اما این شریف مردان و شریف زنان باید که بگویند.
این گفتن خرق‌حجاب است برای مردمِ ساده‌دلِ خاک‌پاشیده به چشم‌ها و دل‌ها، که جهالت را "بصیرت" نگیرند و شقاوت و سعادت نپندارند.
والا آن خاک‌پاشان به چهره حقیقت، دیری است که از خط‌قرمز "جهنم" گذشته‌اند، فسحقا لهم!