«من و زن‌داداش و خواهرم باهم بودیم. اول کنار وایستاده بودیم تو جمعیت، یهو یه گله یگان ویژه با موتور زدن تو جمعیت و شروع کردن به تیر رنگی زدن. خواهر من از پشتِ سر بهش تیر زدن، رنگی شد و سرگیجه گرفت. نشسته بود روی زمین که یه سرهنگ میان‌سال اومد با لگد می‌زد به خواهر من که «پاشو و الا می‌بریم همه‌تون رو». اخر هم با ته باتوم این‌قدر به سینه من فشار داد که افتادم زمین. به هیچ کس رحم نمی‌کردن. با آمبولانس ۱۰‌نفر،۱۰‌نفر نیرو میاوردن و ول می‌کردن تو جمعیت.»

- آنچه خواندید پیام یکی از مخاطبان توانا است.

ما سعی داریم روایت‌های شما را از آن روزها در دومین سالگرد آن به گوش دیگران برسانیم.
این‌که نگذاریم آن روزها و نام و یاد قربانیان آن فراموش بشود، کار ارزشمندی انجام داده‌ایم.

نظرات‌تان را در این گوگل‌فرم بنویسید:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSctmZtOMFnm05brbUuHZNdT5i3EKJIEpImYqXGgdNMkjypgrQ/viewform?usp=pp_url

#آبان۹۸ #آبان_ادامه_دارد #آبان_خونین #فریاد_آبانیم #از_آبان_بگو #آبان_زنده_است #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech