چگونه پول بادآورده بانک سیلیکون ولی را نابود ساخت

| دنیل لاکال

می‌شد از دومین فروپاشی بزرگ یک بانک در تاریخ معاصر پس از برادران لِمان جلوگیری شود.اکنون اثرات آن هنگفت و اندازه‌گیری خطر سرایت بسیار دشوار است.

فروپاشی بانک سیلیکون ­ولی یک هراس بانکی کلاسیک است که ناشی از یک رویداد نقدینگی است، اما درس مهم برای همگان آن است که اگر سیاست پولی فوق‌العاده انبساطی نبود، حجم زیان‌های محقق نشده و حفره‌های مالی در حساب‌های بانک وجود نمی‌داشت.اجازه دهید به چرایی آن بپردازم.

طبق حساب‌های عمومی بانک سیلیکون‌­ولی، تا 31 دسامبر 2022، کل دارایی‌های بانک حدود 209.0 میلیارد دلار و کل سپرده‌ها حدود 175.4 میلیارد دلار بوده است.

سهامداران اصلی آنها عبارتند از ونگاردگروپ (11.3 درصد)، بلک‌­راک (8.1 درصد)، استیت­‌استریت (5.2 درصد) و صندوق بازنشستگی اَلِکتای سوئد(4.5 درصد).

رشد و موفقیت باورنکردنی SVB بدون نرخ‌های منفی، سیاست‌های پولی انبساطی شدید و حباب فناوری که در سال 2022 منفجر شد، نمی‌توانست اتفاق بیفتد.

علاوه بر این، اگر مشوق‌های نظارتی و سیاست پولی برای انباشت بدهی دولتی و اوراق بهادار با پشتوانه رهنی نبود رویداد نقدینگی بانک رخ نمی‌داد.

مبنای دارایی SVB بارزترین مثال از شعار قدیمی «با فدرال رزرو مقابله نکن» می باشد. SVB مرتکب یک اشتباه بزرگ شده است: دقیقا از مشوق­‌های ایجاد شده توسط سیاست و مقررات پولی انبساطی پیروی کرد.

در سال 2021 چه اتفاقی افتاد؟ موفقیت بزرگی بدست آمد که بدبختانه اولین گام نابودی نیز بوده است. سپرده‌­های بانک با رونق فناوری تقریبا دو برابر شد. همه می­خواستند بخشی از پارادایم غیر­قابل‌­توقف فناوری جدید را داشته باشند. دارایی­‌های SVB نیز افزایش یافت و تقریبا دو برابر شد.

ارزش دارایی­‌های بانک افزایش یافت. بیش از 40 درصد آن­ها خزانه‌­داری و اوراق­‌بهادار با پشتوانه رهنی درازمدت بودند. باقی آن سرمایه‌گذاری‌های فناوری جدید و سرمایه‌گذاری­‌های مخاطره‌آمیز به ظاهر فاتح جهان بودند.

بیشتر آن اوراق و اوراق بهادار «کم ریسک» تا سررسید نگه داشته شدند. SVB از دستورالعمل جریان­ اصلی پیروی می­‌کرد: دارایی‌های کم‌ریسک جهت متعادل­ کردن ریسک در سرمایه‌گذاری‌های مخاطره­‌آمیز به کار گرفته می­شدند. هنگامیکه فدرال رزرو نرخ بهره را افزایش داد، SVB باید با یک شوک مواجه شده باشد.

مبنای دارایی آن تنها یک شرط­بندی بود: نرخ­‌های پایین و تسهیل کمّی در درازمدت. ارزش‌گذاری‌های فناوری در دوره سیاست‌های پولی انبساطی اوج گرفت، و بهترین راه برای «مصون­‌سازی» این ریسک، خزانه‌داری و اوراق بهادار با پشتوانه رهنی بود. چرا باید روی چیز دیگری شرط‌­بندی کنیم؟ این همان چیزی بود که فدرال رزرو هر ماه میلیاردها دلار از آن را خریداری می­‌کرد. طبق تمام مقررات، این دارایی‌ها کم‌خطرترین دارایی‌ها بودند، و به گفته فدرال رزرو و تمام اقتصاددانان جریان اصلی، تورم صرفا «گذرا» ، و یک حکایت با اثر پایه، بود. چه اشتباهی ممکن بود پیش بیاید؟

تورم گذرا نبوده و پول آسان، پایانی نداشت.

افزایش نرخ به وقوع پیوست. و بانک سراسر متحمل ضررهای هنگفتی شد. اوراق قرضه و قیمت اوراق­ بهادار با پشتوانه رهنی و ارزش‌گذاری‌های فناوری «پارادایم جدید» به تاریخ پیوست و هراس آغاز شد. هراس بانکی، علیرغم بهبود عالی سهام SVB در ژانویه به وقوع پیوست. زیان­‌های تحقق­‌نیافته 15 میلیارد دلاری برحسب ارزش بازار، تقریبا 100 درصد کل دارایی‌های سرمایه‌ای بانک در بازار بود.که از بین رفت.

همانطور که مدیر بانک در اپیزود معروف انیمیشن پارک جنوبیگفت: «ووووووو از دست رفت.» SVB نشان داد که سرمایه یک بانک با چه سرعتی می­تواند در مقابل چشمان ما ناپدید شود.

شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) وارد عمل خواهد شد، اما این کافی نیست زیرا تنها 3 درصد از سپرده های بانک کمتر از 250,000 دلار بوده است. بر اساس گزارش مجله تایم، بیش از 85 درصد از سپرده‌های بانک سیلیکون‌ولی بیمه نبوده است.

تازه بدتر هم میشود. بر اساس گزارش بلومبرگ، یک سوم سپرده­‌های ایالات متحده در بانک­‌های کوچک قرار دارد و حدود نیمی از آنها بیمه نشده ‌اند. سپرده‌گذاران در SVB به احتمال زیاد بیشتر پول خود را از دست خواهند داد و این نیز باعث ایجاد شک وتردید‌های قابل توجهی در سایر نهادها خواهد شد.

بانک سیلیکون‌­ولی نماد مدیریت بانکداری طبق این شیوه­ بود. آنها سیاست محافظه­‌کارانه­‌ای را برای به دست آوردن امن­‌ترین دارایی ‌ها - اسناد خزانه بلندمدت - با افزایش سپرده‌ها دنبال کردند.

ادامه مطلب

✅ @karkhone