زمانی تصور میشد که 65 میلیون سال پیش، انرژی عظیم ناشی از یک ابرنواختر باعث از بین رفتن دایناسورها شده است. در حقیقت یک ابرنواختر با فاصله حدود ده سال نوری از ما می تواند به تمام حیات موجود در کره زمین خاتمه دهد. خوشبختانه ستاره های غول پیکری مثل آلفای سنبله و آلفای جبار به ترتیب در فاصله های 260 و 430 سال نوری از ما قرار دارند و به اندازه کافی دور هستند تا در هنگام انفجارشان زمین آسیب نبیند. ولی برخی از دانشمندان معتقدند که انهدام جزئی موجودات دریایی در دو میلیون سال پیش با یک انفجار ابرنواختری، مربوط به ستارهای با فاصله 120 سال نوری از ما ایجاد شده است.
🆔 @abarnoakhtar