افغانستان آبستن حوادث بزرگتر ازپیش است؛ بسیار بزرگتر.
امروز جهان، و کارگردانان ابله و کرخت کاخ‌سفید نیز در شوک فاجعه عظیم انسانی حاصل‌ آمده‌اند، فاجعه‌ای که به اغلب احتمال دامن‌های آن در ماه‌های آینده بسی بیشتر خواهد شد. این غلظت توحش‌ای که پیش روی میلیون‌ها افغانی است بسیار بعید است که "وجدان‌جهانی" را نخراشد. بعید می‌دانم که کاخ‌سفیدِ بایدن از بار اخلاقی کمرشکنِ آن بتواند قامت راست کند. یادمان باشد آمریکا جنگ ویتنام را (برخلاف جنگ کره) در میدان "اخلاقِ‌جهانی" باخت، نه در میدان هم‌آوردیِ نظامی. ژنرال‌های کثیف‌ و حرامی پاکستان هم در صف انتقام‌جویی جهانی‌اند. شاهدش سخنان "غیردیپلماتیک" سفیر پیشین کانادا در افغانستان روبه مخبر بی‌بی‌سیِ فارسی بود.

طالبان هم قادر به حکومت به افغانستان نخواهند بود، که نه تنها از خرد بدورند، که انباشته از توحش بنیادگرایی اسلامی، ناتوان از مهار تکانه‌های خونخوارِ غنیمت‌جویی خود و رقابت برای چپاول هرآنچه دست‌شان می‌رسد از زن‌و مال خواهند بود. یادمان باشد که این جنگجویان نه برای آرمان که برای غارت درجنگ شدند. سرنوشت برادران هم‌مسلک‌شان در ایران که متمدن‌تر از آنان‌اند، شاهدی براین چشم‌انداز است. آتش جنگ‌داخلی بین فرقه‌های مختلف دورن‌طالبانی و اقوام غیرپشتون با طالبان زبانه خواهد کشید؛ بسیار دور از ذهن است که حتی با سیل دلارهای سعودی ازطریق پاکستان نیز این وحوشِ قرون‌ماضیه بجان همدیگر و بجان مردم و بجان منابع‌ملی افعانستان نیفتند.
بازیِ خون در افعانستان تازه شروع شده‌است!