بابت این همه ظلم و فساد و جنایت حاکم متفرعن و سکوت خفت بار ارباب عمائم…. حق با علامه طباطبايی سلاماللهعلیه بود که حاضر نشد کوچکترین اثری از تأیید(ولو ضمنی) حکومت انقلابیون متفرعن وجاهل و جائر از خود به جای بگذارد…. وحق با آیةالله بهاءالدینی سلاماللهعلیه بود که وقتی همه مؤمنین و مؤمنات از خاص و عام مشعوف پیروزی مرحوم امام بر رژیم جبار گذشته بودیم؛ نگران بود و به مرحوم صدوقی فرمود (هنگامی که عازم پاریس بود جهت ملاقات با امام خمینی) : «روحانیت باید خودش را اصلاح کند» و آن روحانیت ناصالح که حتی تحمل علامه طباطبائی را نداشت کارش به اینجا رسیده که بعد از چهل و سه سال حکومت مطلقه بر مردم بی پناه اسیر استبداد دینی، مؤید مطلق تمام جنایات و پلیدیهای این رژیم فاسد و مفسد قلمداد شود؛ فاجعهای که در تاریخ روحانیت شیعه از عصر غیبت معصوم (ع) تا کنون نظیر ندارد…. بنده؛ محمود امجد، مهاجر به ارض الله الواسعه، از همه شما مردم ستمدیده و اسیر استبداد اموی شرمسارم و از این نظام پلید و فاسد بیزارم.
انما اشکوا بثی و حزنی الی الله. محمود امجد ۲۹/تیر/۱۴۰۰