صبح شرفیاب شدم. شاهنشاه فرمودند: باید علیاحضرت شهبانو و والاحضرت همایونی بیایند پیش من و تو هم بیایی که طرز [کار] function وزارت دربار و تشکیلات آن و رابطۀ دربار را با مردم و غیره برای ایشان تشریح بکنی، همچنین طرز کار کردن مرا به آنها بگویی. فرمودند: کم کم به دولت و نظامیها هم دستور خواهم داد که بیایند وظائف خودشان را برای شهبانو و ولیعهد تشریح بکنند. من عرض کردم: خوشبختانه والاحضرت همایونی کاملاً استعداد جذب این مسائل را دارند منتها باید کار به ترتیبی باشد که ایشان را خسته نکند، با مسائل تاریخی و حکایات و امثال و غیره توأم باشد، غلام خواستم در آذربایجان قدری راجع به جنگ چالدران و سلطنت صفویه و غیره صحبت کنم و شروع هم کردم ولی در این ضمن صحبت شروع بازیها و غیره پیش آمد و ممکن نشد ولی دیدم که انترسه هستند. عرض کردم آن چه مسلّم است ولیعهد قبل از هر چیز باید به سنن ایران و تاریخ ایران و زبان فارسی و شعر فارسی خو بگیرند. یعنی جداً علاقمند شوند و این کار با این وضع امروز تربیتی والاحضرت همایونی امکان ندارد و خیلی خیلی حیف است. یعنی نه تنها حیف است بلکه یک فقد اساسی در پایه های تربیتی والاحضرت همایونی است. زبان فارسی و مذهب شیعه و رژیم سلطنت، چهارچوب اساسی یا سه پایۀ اصلی امپراتوری ایران است. اساس کار این است که ولیعهد این مسائل را بدانند و در آن غور کنند و به آن عشق بورزند. عرض کردم شاهنشاه که الآن امپراتور هستید در حقیقت امپراتور شیعه هستید نه تنها شاهنشاه ایران. فرمودند: آخر این بیچاره #شیعه ها که همه جا در بدبختی و اقلیت هستند و از آخوندهای آنها که هرگز جز ضرر چیزی ندیده ایم. عرض کردم این درست است ولی باید از این عامل بزرگ استفاده کرد. فرمودند: فقط با بودن قدرت این کار میسر است. عرض کردم این مطلب را صد در صد تصدیق میکنم و خوشبختانه این عامل موجود است، چون این عامل موجود است باید عامل دیگر را مورد استفاده قرار داد که باید عرض کنم کاملاً تأخیر هم شده است.