پتروس ارمنی (کس یکم از چپ)

شماره‌ی سوم پیمان هنوز ناانجام بود كه در نوزدهم دیماه سفر آذربایجان كرده و بار دیگر هشت روز در ورجاوند شهر تبریز بسر بردم. در این چند روزه از چیزهایی كه دانستم اینكه شادروان پتروسخان دو دختر از خود بازگزارده كه یكی از آنان در زمان خود او بجهان آمده و بزرگتر است و دیگری همان وریژخانم است كه پس از سرگذشت دلگداز پدرش زاییده شده و از روی سفارش پدرش با این نام خوانده شده و این دختران هر دو هستند و گویا كنون را در آبادان باشند.

در تبریز می‌خواستم آنان را ببینم و چند سخنی گویم. چون در آنجا نبودند نتوانستم.

هر كجا هستند كسانی پیام مرا بایشان رسانند : ای دختران دلشكسته‌ ، خون پدر شما هدر نخواهد شد. تا تاریخست نام آن مرد دلیر خواهد ماند و به یاری خدا كینه‌ی او بزودی جسته خواهد شد.

پیمان ، سال 5 ، ش 4

Comments

Be the first to add a comment