✍️«به نظر می‌رسد سوریه در حال بازنگری در اتحاد استراتژیک خود با ایران است، رابطه‌ای که از زمان انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ و به ویژه از زمان آغاز جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱ اهمیت اساسی داشته است. به طور تاریخی، حمایت ایران، به ویژه از طریق نیروی نیابتی خود یعنی حزب‌الله، در حفظ رژیم بشار اسد نقش حیاتی داشته است. با این حال، تحولات اخیر ژئوپلیتیکی سوالاتی را در مورد تعهد بلندمدت سوریه به این شراکت مطرح کرده است.

رئیس‌جمهور اسد شروع به نشان دادن نشانه‌هایی از تغییر احتمالی کرده است، که با کاهش همسویی عمومی با حزب‌الله همراه بوده، علی‌رغم درگیری اخیر این گروه با اسرائیل. به طور مشخص، سوریه از اجازه دادن به شبه‌نظامیان طرفدار ایران برای حمله به اسرائیل از خاک خود خودداری کرده و در عین حال نسبت به حملات هوایی اسرائیل به مواضع ایران و حزب‌الله در داخل سوریه سکوت کرده است. همچنین، حرکات دیپلماتیک مانند رد برگزاری کنفرانس‌های مطبوعاتی مشترک با مقامات ایرانی نشان‌دهنده یک بازنگری استراتژیک احتمالی است.

این اقدامات همزمان با بازگشت تدریجی اسد به ارتباطات با کشورهای عربی است، که احتمال فاصله گرفتن سوریه از ایران و تمایل به مشارکت‌های منطقه‌ای عربی را افزایش می‌دهد. اگرچه میزان این تغییر هم‌چنان نامشخص است، اما پیامدهای آن می‌تواند قابل توجه باشد. سوریه مدت‌ها به عنوان متحد کلیدی ایران در منطقه بوده و هرگونه گسست می‌تواند نفوذ ایران در خاورمیانه را تضعیف کند، به ویژه در دسترسی به لبنان و اهرم فشار آن در درگیری‌های گسترده‌تر عربی-اسرائیلی.

از دیدگاه منطقه‌ای، این تغییر می‌تواند فرصت‌هایی را برای کشورهای عربی فراهم کند تا روابط خود با سوریه را تقویت کرده و با ارائه مشوق‌های اقتصادی و سیاسی، سوریه را بیشتر از مدار ایران دور کنند. با این حال، امکان واکنش ایران یا تلاش برای حفظ نفوذ خود از طریق سایر روش‌ها همچنان باقی است. در این بازی ظریف قدرت، منافع بلندمدت سوریه و واکنش‌های احتمالی ایران، دینامیک قدرت در خاورمیانه را شکل خواهند داد.»

#ابراهیم_الحمیدی

✍️@Ellinne

Comments

Be the first to add a comment