♦️پاتریک استوارت، بازیگر بریتانیایی که چند نسل او را با نقش کاپیتان ژان‌لوک پیکارد، فرماندهٔ سفینه در مجموعهٔ «پیشتازان فضا»، می‌شناختند، پس از ابتلا به آلزایمر و «زوال عقل با اجسام لویی» در ۸۶ سالگی درگذشت. خانوادهٔ او اعلام کردند استوارت روز چهارشنبه ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ (۶ آبان ۱۴۰۵) در خانه‌اش در لس‌آنجلس، پس از دوره‌ای کوتاه بیماری، درگذشت.
استوارت بیش از شش دهه در تئاتر، تلویزیون و سینما فعالیت کرد. مشهورترین نقش تلویزیونی او کاپیتان ژان‌لوک پیکارد در «پیشتازان فضا: نسل بعدی» بود؛ نقشی که از سال ۱۹۸۷ بازی کرد و بعدها در چند فیلم سینمایی و مجموعهٔ «پیشتازان فضا: پیکارد» نیز به آن بازگشت. او در سینما نیز با نقش پروفسور چارلز اگزاویه در مجموعهٔ فیلم‌های «مردان ایکس» برای نسل دیگری از تماشاگران به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شد.
با وجود شهرت جهانی او در آثار علمی‌تخیلی و ابرقهرمانی، بخش بزرگی از زندگی حرفه‌ای استوارت روی صحنهٔ تئاتر گذشت. او در سال ۱۹۶۶ به شرکت سلطنتی شکسپیر پیوست و طی سال‌ها در نمایش‌های متعددی از شکسپیر بازی کرد. استوارت برای «آنتونی و کلئوپاترا» در سال ۱۹۷۹ و برای بازی در نقش کلادیوس و روح پدر هملت در سال ۲۰۰۹ جایزهٔ لارنس اولیویه گرفت. اجرای تک‌نفرهٔ او از «سرود کریسمس» نیز در سال ۱۹۹۴ جایزهٔ اولیویهٔ بهترین سرگرمی را برایش به همراه آورد.
زوال عقل با اجسام لویی همان بیماری‌ای است که بعدها مشخص شد رابین ویلیامز، بازیگر آمریکایی که در سال ۲۰۱۴ در ۶۳ سالگی درگذشت، نیز به آن مبتلا بوده است. این بیماری بر بخش‌هایی از مغز که در تفکر، حافظه و حرکت نقش دارند اثر می‌گذارد و می‌تواند با اختلال‌های شناختی، مشکلات حرکتی و تغییرات رفتاری همراه باشد. استوارت علاوه بر این بیماری به آلزایمر نیز مبتلا بود؛ تشخیصی که تا زمان اعلام خبر مرگ او علنی نشده بود.
@indypersian
استوارت بیش از شش دهه در تئاتر، تلویزیون و سینما فعالیت کرد. مشهورترین نقش تلویزیونی او کاپیتان ژان‌لوک پیکارد در «پیشتازان فضا: نسل بعدی» بود؛ نقشی که از سال ۱۹۸۷ بازی کرد و بعدها در چند فیلم سینمایی و مجموعهٔ «پیشتازان فضا: پیکارد» نیز به آن بازگشت. او در سینما نیز با نقش پروفسور چارلز اگزاویه در مجموعهٔ فیلم‌های «مردان ایکس» برای نسل دیگری از تماشاگران به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شد.
با وجود شهرت جهانی او در آثار علمی‌تخیلی و ابرقهرمانی، بخش بزرگی از زندگی حرفه‌ای استوارت روی صحنهٔ تئاتر گذشت. او در سال ۱۹۶۶ به شرکت سلطنتی شکسپیر پیوست و طی سال‌ها در نمایش‌های متعددی از شکسپیر بازی کرد. استوارت برای «آنتونی و کلئوپاترا» در سال ۱۹۷۹ و برای بازی در نقش کلادیوس و روح پدر هملت در سال ۲۰۰۹ جایزهٔ لارنس اولیویه گرفت. اجرای تک‌نفرهٔ او از «سرود کریسمس» نیز در سال ۱۹۹۴ جایزهٔ اولیویهٔ بهترین سرگرمی را برایش به همراه آورد.
زوال عقل با اجسام لویی همان بیماری‌ای است که بعدها مشخص شد رابین ویلیامز، بازیگر آمریکایی که در سال ۲۰۱۴ در ۶۳ سالگی درگذشت، نیز به آن مبتلا بوده است. این بیماری بر بخش‌هایی از مغز که در تفکر، حافظه و حرکت نقش دارند اثر می‌گذارد و می‌تواند با اختلال‌های شناختی، مشکلات حرکتی و تغییرات رفتاری همراه باشد. استوارت علاوه بر این بیماری به آلزایمر نیز مبتلا بود؛ تشخیصی که تا زمان اعلام خبر مرگ او علنی نشده بود.
@indypersian
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment