پذیرش در عمل: راهکارهایی برای رواندرمانگران
پذیرش بدون قضاوت یکی از مهم‌ترین مهارت‌های درمانی است، اما چگونه می‌توان آن را در عمل نشان داد؟ یک راه، پرهیز از پاسخ‌های قضاوت‌کننده مانند عدم تأیید، انتقاد، مخالفت، برچسب زدن، هشدار دادن یا شرمنده کردن است. بسیاری از «موانع ارتباطی/گوش دادن» که قبلاً به آنها پرداختیم مراجع را در موضعی فرودست قرار می‌دهند.
«رویارویی» یکی از پاسخ‌های درمانگر است که به‌ویژه می‌تواند حامل قضاوت باشد و واکنش دفاعی یا مقاومت مراجع را برانگیزد. حتی تعداد کمی پاسخ رویارویی‌جویانه می‌تواند یک جلسه مشاوره را که در نبود آنها مولد است، تضعیف کند.
پس چگونه می‌توان به‌جای قضاوت، پذیرش را نشان داد؟ یکی از بهترین راه‌ها، مهارت «همدلی دقیق» است که قبلاً در چند مطلب شرح داده شد. تلاش برای درک دقیق معنای گفته‌های مراجع، نشانه احترام است و با شیوه رایج گفتگو که در آن افراد فقط منتظرند نوبت خود برای صحبت کردن برسد، متفاوت است.
در اینجا، نگرش زیربنایی پذیرش اهمیت دارد، زیرا عدم تأیید می‌تواند حتی از طریق لحن صدا به انعکاس‌ها راه بیابد. بهره بردن از نگرش بهوش در کنجکاوی بدون قضاوت، موسیقی پشت گوش دادن انعکاسی را تنظیم می‌کند. پذیرش زمینه‌ای برای انتقال دادن همدلانه است.
یک راه عینی دیگر برای انتقال پذیرش، تأیید (Affirmation) است، یعنی جملاتی واضح و مبنی بر توجه و قدردانی از ویژگی‌ها و اقدامات مثبت مراجع. هرچند در آینده به تأیید به شیوه‌ای اختصاصی می‌پردازیم، اما در اینجا بر حالت درمانی کلی‌تر پذیرش بدون قضاوت متمرکز هستیم.
به یاد داشته باشید پذیرش مستلزم تأیید هر آنچه مراجع می‌گوید یا انجام می‌دهد نیست. بلکه هدف، ایجاد فضایی امن برای کاوش است تا مراجع بتواند با پیامدهای رفتار خود، حتی وقتی مخرب یا غیراخلاقی است، مواجه شود. درمانگر بایستی از موضعی پذیرا و در عین حال صادقانه و شفاف، به مراجع در این فرآیند کمک کند.
#پذیرش_بین‌فردی #رواندرمانی_اثربخش #مقاومت_در_رواندرمانی #باورهای_بنیادین_رواندرمانگر
https://t.me/AcademyofPsychotherapy
پذیرش بدون قضاوت یکی از مهم‌ترین مهارت‌های درمانی است، اما چگونه می‌توان آن را در عمل نشان داد؟ یک راه، پرهیز از پاسخ‌های قضاوت‌کننده مانند عدم تأیید، انتقاد، مخالفت، برچسب زدن، هشدار دادن یا شرمنده کردن است. بسیاری از «موانع ارتباطی/گوش دادن» که قبلاً به آنها پرداختیم مراجع را در موضعی فرودست قرار می‌دهند.
«رویارویی» یکی از پاسخ‌های درمانگر است که به‌ویژه می‌تواند حامل قضاوت باشد و واکنش دفاعی یا مقاومت مراجع را برانگیزد. حتی تعداد کمی پاسخ رویارویی‌جویانه می‌تواند یک جلسه مشاوره را که در نبود آنها مولد است، تضعیف کند.
پس چگونه می‌توان به‌جای قضاوت، پذیرش را نشان داد؟ یکی از بهترین راه‌ها، مهارت «همدلی دقیق» است که قبلاً در چند مطلب شرح داده شد. تلاش برای درک دقیق معنای گفته‌های مراجع، نشانه احترام است و با شیوه رایج گفتگو که در آن افراد فقط منتظرند نوبت خود برای صحبت کردن برسد، متفاوت است.
در اینجا، نگرش زیربنایی پذیرش اهمیت دارد، زیرا عدم تأیید می‌تواند حتی از طریق لحن صدا به انعکاس‌ها راه بیابد. بهره بردن از نگرش بهوش در کنجکاوی بدون قضاوت، موسیقی پشت گوش دادن انعکاسی را تنظیم می‌کند. پذیرش زمینه‌ای برای انتقال دادن همدلانه است.
یک راه عینی دیگر برای انتقال پذیرش، تأیید (Affirmation) است، یعنی جملاتی واضح و مبنی بر توجه و قدردانی از ویژگی‌ها و اقدامات مثبت مراجع. هرچند در آینده به تأیید به شیوه‌ای اختصاصی می‌پردازیم، اما در اینجا بر حالت درمانی کلی‌تر پذیرش بدون قضاوت متمرکز هستیم.
به یاد داشته باشید پذیرش مستلزم تأیید هر آنچه مراجع می‌گوید یا انجام می‌دهد نیست. بلکه هدف، ایجاد فضایی امن برای کاوش است تا مراجع بتواند با پیامدهای رفتار خود، حتی وقتی مخرب یا غیراخلاقی است، مواجه شود. درمانگر بایستی از موضعی پذیرا و در عین حال صادقانه و شفاف، به مراجع در این فرآیند کمک کند.
#پذیرش_بین‌فردی #رواندرمانی_اثربخش #مقاومت_در_رواندرمانی #باورهای_بنیادین_رواندرمانگر
https://t.me/AcademyofPsychotherapy
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment