من «جنگ» را به «طاعون» ترجیح میدادم، این "طاعون" که بعد از آزادی ما، ما را به خرابی و تباهی و سرشکستگی کشانده بود.
پیش از آزادی، ما همه مرد و زن و بچه، برای نمردن جنگیده و رنج برده بودیم. اکنون برای زیستن جنگیده و رنج میبریم.
بین مبارزه برای نمردن و تلاش برای زیستن، توفیری وجود دارد بسیار عمیق. زن و مرد و بچه و هرکسی که برای نمردن میجنگد، از حق و ناموس خود دفاع کرده و شرافت خود را حسودانه نگه میدارد. برای نمردن، هیچوقت هیچفردی سر خم نکرده بود...بعد از آزادی اما، همین مردم مجبور شده بودند برای زیستن بجنگند و جنگ برای زیستن، چیزیست بسیار ننگین و خوفآور.
جنگی نیست برای انسانیت و شرف، جنگیست علیه گرسنگی، برای تکهای نان شکم، برای کمی هیزم و آتش، ژندهپارچهای برای پوشاندن فرزند، و کاهی برای خوابیدن. جنگیست برای نجات پوست.
وقتی انسان برای زندگی کردن میجنگد، برای هرگونه پستی، برای هر جنایت و رسوایی، حاضر و آماده است.
«پوست»
کورتزیو مالاپارته
@renaissancetranslate