دیالوگی از شاهکار شکسپیر "مکبث"


دریغا سرزمین نگون‌بخت که از به یاد آوردن خود بیمناک است. کجا می‌توانیم آن را سرزمین مادری بنامیم که گورستان ماست؛ آنجاکه جز «از همه‌جا بی‌خبران» را خنده بر لب نمی‌توان دید، آنجاکه آه و ناله و فریادهایِ آسمان‌شکاف را گوش شنوایی نیست، آنجاکه اندوه جانکاه چیزی‌ست همه‌جایاب...
و چون ناقوس عزا به نوا در آید، کمتر می‌پرسند از برای کیست...


#مکبث
#ویلیام_شکسپیر
@flith

Comments

Be the first to add a comment