علیه فراموشی
جان فدای راه آزادی و عدالت،
خدیجه علیپور پنجشنبه ۱۸ دی در فردیس با گلوله ماموران کشته شد. بیانیه او پس از مرگ در جیبش پیدا شد. مرور این بیانیه که به خون خدیجه آغشته شده، نشان میدهد او این راه را آگاهانه انتخاب کرده بود. او در انتهای نامه نوشته: میمانیم، میجنگیم، میمیریم، ایران رو پس میگیریم
«من یک ایرانیِ کارگرزادهام.
اگر امروز در خیابان هستم، دلیلش تنها تو مسئولی که به درد من میخندی، هستی.
امروز ما ایرانیان جان بر کف در خیابان هستیم تا حقمان را بگیریم.
ما نه تروریستیم، نه اغتشاشگر و نه بازیچهی دست بیگانه…
ما با افتخار یک کارگرزادهی با شرف معترض هستیم.
آمدهایم تا حق کشورمان را از آقازادهها بگیریم.
در خیابانها میمانیم.
یکصدا فریاد میزنیم: ما ایرانی هستیم.
ما ریشه در خاک داریم.
میمانیم، میجنگیم، میمیریم،
ایران رو پس میگیریم.
مرگ بر دیکتاتور!
فرزند خاک ایران
«...چه کسی آنقدر ایمان دارد به برنگشتنش که فکر بعد مرگش را هم برای اینکه حرفش را خفه نکنند، کرده و بعد رخ دادنش، خونش نیز با تمام وقار خودش را تا نوشتههایش بالا میکشد…»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing