در بیابانهای بیپایان مغولستان، جایی که روزگاری فقط باد و شن میتاختند، حالا جرقهای از زندگی در حال روشن شدن است. تورهایی که روی شنها گسترده شدهاند، فقط ابزار ساده نیستند؛ آنها آغازگر رؤیایی بزرگ هستند: تبدیل بیابان خشک به جنگلی سرسبز. با تثبیت خاک و کاشت گیاهان مقاوم به خشکی، چین در حال نوشتن فصلی جدید برای زمین است. آیا این آیندهی همهی بیابانهای جهان خواهد بود؟