‏زبان تلخ تنها ابزار شما ناشناس‌هاست در مقابل این کارتل عظیم دروغ و جنایت که در لندن رسانه و در واشنگتن لابی دارد. از قضا این گزندگی شما که «فحاشی» می‌نامندش کاملا توجیه اخلاقی دارد. هم نشانگر حساسیت شما به ستم و دروغ است و هم ابزاری قدرتمند برای بی‌آبروسازی دستگاه ستم است. فراموش نکنید؛ شما رسانه ندارید. نه در درون کشور نه برون کشور. تنها راهی که می‌توانید اعلام کنید که زنده به آن هستید آرام نگیرید همین تلخی و گزندگی‌ست. مناظره و دلیل‌آوری کار آن‌هایی‌ست که همانند من در امن ساحل نشسته‌اند و فایزر زده‌اند نه کسانی که در بدیهیات زندگی مانده‌اند! به پدری که به قاتل فرزندش دشنام بگوید، «فحاش» نمی‌گویند بلکه او را «ستمدیده» می‌نامند. کاوه وقتی در دربار ضحاک، خروشید، ابتدا بر ماله‌کشان او شورید و آنان را به زبان تند نواخت. آنان را «پایمردان دیو» نامید و استشهادنامه را پاره کرد و زیر پا انداخت. کاوه «فحاش» بود یا ستمدیده؟

Alireza Kiani