تفسیر روایت «كاد الفقر أن يكون كفرا»
*فقر به نظام اعتقادی افراد ضربه میزند*
گفتوگوی شفقنا با دكتر محمدرضا یوسفی/اقتصاددان و مدرس حوزه
پيامبر (ص) مي فرمايند؛ كاد الفقر أن يكون كفرا و كاد الحسد أن يغلب القدر».
این روایت که روایتی معتبر نیز به شمار میرود بدین معناست که ممکن است فقر به کفر بیانجامد و از سوی دیگر نیز حسد ممکن است قضا و قدر را بر هم زند.
با توجه به ترتیب بیان این دو عبارت در یک روایت در کنار همدیگر، بعضی اندیشمندان این گونه برداشت کردهاند که بحثی کاملاً اخلاقی در حال بیان است و اساساً بحث فقر اقتصادی مدنظر نیست.
بسیاری از جوامع تجربههای خوبی را در مبارزهی با فقر (اقتصادی) داشتند. برای مثال زمانی چین، بیشترین تعداد فقرای جهان -حدود هفتصد میلیون نفر- را داشت اما حدود ۵۰۰ میلیون نفر از جمعیت فقیر خود را در عرض یک دهه کاهش داد.
تجارب دیگری را نیز در مکزیک میتوان مثال زد که دولتها با طراحی برنامههایی تلاش کردند فقرا را از فقر نجات دهند و تا اندازهای نیز موفق شدند.
در برزیل هم چنین تجربهای وجود دارد و در برخی مکانها نیز توانستند کمک کنند. راهحل مشکل، فقط این نیست که ما شکم آنها را سیر کنیم؛ راهحل این است که بتوان زمینههای اشتغال آنها را ایجاد کرد، توانمندی و مهارتهای زندگی را در آنها افزایش داد و روی بحثهای فرهنگی آنها کار کرد.
چرا که عامل فقر، بیکاری، نداشتن مهارت یا فقدان فرصتهای شغلی است. اگر رشد اقتصادی مناسبی در جامعه وجود داشته باشد، قطعاً میزان فقر کاهش پیدا میکند. در نتیجه به این شکل نیست که صفر شود زیرا بخشی از فقر هم به عوامل شخصی و رفتار انسان برمیگردد، اما میتوان تا حد بالایی، آن را کاهش داد.
مطلب كامل؛
https://fa.shafaqna.com/news/697998/كانال قواعدبازی
https://t.me/ExecutiveManagement