رسول اسدزاده:
در خبرها نوشته، شیخه مهره دخترِ حاکم دبی، با یک پست اینستاگرامی شوهرش را سه طلاقه کرده است. او نوشته : " از آنجایی که سر شما با دیگران گرم است، من شما را سه بار طلاق می‌دهم... " در پی این پست او و همسرش تصاویر هم را از صفحات اینستاگرام پاک و همدیگر را آنفالو کرده‌اند...
اگر از تغییرات فرهنگی در بخشی از جامعه کشورهای عربی خلیج فارس واینکه حیاتِ آنلاین و صفحات اجتماعی تا چه میزان زندگیِ انسان معاصر را تحت تاثیر قرار داده بگذریم، اقدام خانمِ شیخه مهره موضوع مهم‌تری را هم یادآوری می‌کند. طلاق واقعا چیست؟ امضای چند برگ کاغد برای خلاص شدن از مسئولیت‌های قانونی و حقوقیِ یک زندگی مشترکِ ورشکسته یا گسستنِ بندهای نامرئی که اهمیت آنها از امضای پای عقدنامه بیشتر است. نمی‌دانم پای خودتان یا نزدیکانتان به دادگاه‌های خانواده در ایران کشیده شده یا نه... دادگاه‌ها مملو از پرونده‌های جدایی است. دادگاه‌هایی که در آنها معمولا هزار و سیصد و چند سکه در نهایت به هفت هشت سکه پیش پرداخت و سالی یکی دو سکه بر طبق تمکّن مالی شوهران تقلیل می‌یابد و آدم‌ها با نفرت و جراحات روحی عمیق از هم به یک زندگیِ گندیده پایان می‌دهند. البته در پروسه بیمارِ طلاق در کشورمان نه تنها زوجین که اقوام درجه یک آنها هم باید تاوان مالی و روانی بپردازند. این داستان آشنایی برای ما ایرانی‌ها و احتمالا برای بیشتر مردم خاورمیانه است...
به نظر من طلاقِ واقعی نه روی کاغذ و شُعبِ گرم و بدبو و شلوغِ دادگاه‌های خانواده که در زیر سقف خانه‌ها، روی کاناپه و روی تختخواب‌ها اتفاق میافتد. طلاق واقعی در آشپزخانه اتفاق میافتد وقتی زنِ خانه دیگر حواسش به میزان ادویه غذا نیست. طلاق واقعی در داخل اتومبیل‌ها اتفاق میافتد وقتی مرد خانه دیگر اشتیاق و عجله‌ای برای برگشتن به خانه ندارد... طلاقِ اصلی و واقعی پس از انفصالِ رشته‌های احترام و عشق اتفاق میافتد. طلاقِ قانونی فقط بروکراسی است. باطل کردنِ تمبر و امضا و اثر انگشت مرحله آخر خاکسپاریِ چیزی است که سالهاست مُرده است. من فکر می‌کنم شیخه مهره به همین دلیل در اینستاگرام خبرِ مرگِ زندگی مشترکش را پیشاپیش منتشر کرده و منتظر خاکسپاری بروکراتیکِ آن نمانده است... این در حالی که خیلی از زنان و مردان مخصوصا در جغرافیای خاورمیانه و شرق به دلایل فرهنگی و اقتصادی ناچارند نعش یک زندگیِ مُرده را تا زمانی نامعلوم روی گُرده خودشان حمل کنند و اگر فرزندی باشد، بار سنگین‌تر، گُرده آدم‌ها خموده‌تر...
https://t.me/rsl_asd
@kherad_jensi
در خبرها نوشته، شیخه مهره دخترِ حاکم دبی، با یک پست اینستاگرامی شوهرش را سه طلاقه کرده است. او نوشته : " از آنجایی که سر شما با دیگران گرم است، من شما را سه بار طلاق می‌دهم... " در پی این پست او و همسرش تصاویر هم را از صفحات اینستاگرام پاک و همدیگر را آنفالو کرده‌اند...
اگر از تغییرات فرهنگی در بخشی از جامعه کشورهای عربی خلیج فارس واینکه حیاتِ آنلاین و صفحات اجتماعی تا چه میزان زندگیِ انسان معاصر را تحت تاثیر قرار داده بگذریم، اقدام خانمِ شیخه مهره موضوع مهم‌تری را هم یادآوری می‌کند. طلاق واقعا چیست؟ امضای چند برگ کاغد برای خلاص شدن از مسئولیت‌های قانونی و حقوقیِ یک زندگی مشترکِ ورشکسته یا گسستنِ بندهای نامرئی که اهمیت آنها از امضای پای عقدنامه بیشتر است. نمی‌دانم پای خودتان یا نزدیکانتان به دادگاه‌های خانواده در ایران کشیده شده یا نه... دادگاه‌ها مملو از پرونده‌های جدایی است. دادگاه‌هایی که در آنها معمولا هزار و سیصد و چند سکه در نهایت به هفت هشت سکه پیش پرداخت و سالی یکی دو سکه بر طبق تمکّن مالی شوهران تقلیل می‌یابد و آدم‌ها با نفرت و جراحات روحی عمیق از هم به یک زندگیِ گندیده پایان می‌دهند. البته در پروسه بیمارِ طلاق در کشورمان نه تنها زوجین که اقوام درجه یک آنها هم باید تاوان مالی و روانی بپردازند. این داستان آشنایی برای ما ایرانی‌ها و احتمالا برای بیشتر مردم خاورمیانه است...
به نظر من طلاقِ واقعی نه روی کاغذ و شُعبِ گرم و بدبو و شلوغِ دادگاه‌های خانواده که در زیر سقف خانه‌ها، روی کاناپه و روی تختخواب‌ها اتفاق میافتد. طلاق واقعی در آشپزخانه اتفاق میافتد وقتی زنِ خانه دیگر حواسش به میزان ادویه غذا نیست. طلاق واقعی در داخل اتومبیل‌ها اتفاق میافتد وقتی مرد خانه دیگر اشتیاق و عجله‌ای برای برگشتن به خانه ندارد... طلاقِ اصلی و واقعی پس از انفصالِ رشته‌های احترام و عشق اتفاق میافتد. طلاقِ قانونی فقط بروکراسی است. باطل کردنِ تمبر و امضا و اثر انگشت مرحله آخر خاکسپاریِ چیزی است که سالهاست مُرده است. من فکر می‌کنم شیخه مهره به همین دلیل در اینستاگرام خبرِ مرگِ زندگی مشترکش را پیشاپیش منتشر کرده و منتظر خاکسپاری بروکراتیکِ آن نمانده است... این در حالی که خیلی از زنان و مردان مخصوصا در جغرافیای خاورمیانه و شرق به دلایل فرهنگی و اقتصادی ناچارند نعش یک زندگیِ مُرده را تا زمانی نامعلوم روی گُرده خودشان حمل کنند و اگر فرزندی باشد، بار سنگین‌تر، گُرده آدم‌ها خموده‌تر...
https://t.me/rsl_asd
@kherad_jensi
1 comment
F.bahramian
مطلب جالبیه . اگر اکثر زنانی که خواهان طلاق هستند مثل خانم شیخه مهره صاحب مال و منال باشند بخدا یک روز هم تحمل زندگی در حال فروپاشی خود را نمیکنن،آنچه که اونارو در راهروهای دادگاها میکشونه رسیدن به چندر غاز مهریه یا خضانت هست .
Log in to comment