درود به همه دوستان و اساتید بزرگوار روز جمعه ۹ خردادماه۱۳۹۹ برایم اتفاقی افتاد که تبدیل به یک تجربه ارزشمند شد و گفتم بد نیست با دیگران هم درمیان بگذارم، هر چند همه بسیار از من داناتر و با تجربه تر هستند🙏🏻.
در طبیعت زیبای جنگلهای دشمن زیاری مهمان طبیعت بودیم و من برای رصد پرندگان و عکاسی، دوربین به دست و تنها راه افتادم. بدون توجه به سطح زمین، روی درختان بلوط دنبال پرنده بودم، خوشبختانه هندزفری نداشتم و صداهای اطرافم رو به دقت گوش می‌کردم که اگر صدای پرنده‌ای هم بشنوم به سمتش بروم؛ ناگهان در فاصله‌ای کمتر از یک متر کنارم صدای هشدار مار رو شنیدم، چیزی شبیه ویبره‌ی بلند موبایل و با صدایی فیش فیش مانند، رنگش به شدت استتار شده و همرنگ محیط اطرافش بود جثه ای حدود یک متر و قطری تقریبا ۱۰ سانت؛ به محض دیدنش چون می دانستم و آموزش دیده بودم که مارها تمایلی به صرف زهر و گزش چیزی غیر از طعمه و غذایشان ندارند و صرفا در مواقع خطر جهت هشدار صدا در می آورند و حالت تهاجمی می‌گیرند، سریعا و بدون هیچ صدایی از محل دور شدم.
ولی این پیش آمد درسهای مهمی برایم داشت؛ یکی اینکه با پوشش مناسب در این فصول به مراتع و جنگلها و کلا طبیعت بروم که امکان گزش رو کم بکنه(شلوار گتر دار و گتر مناسب). دوم اینکه حتما روی زمین و مسیر حرکتم رو با دقت پایش کنم و طبیعتا بهترین و مناسب ترین کار حرکت در مسیر پاکوب هست که معمولا پوشش گیاهی ندارد سوم اینکه در طبیعت ضمن حفظ آرامش و ایجاد نکردن سر و صدا و لذت بردن از سکوت و آرامش طبیعت هم شرایط احترام به حضور زیستمندان منطقه را حفظ کنیم و هم حواسمان به صداهای دور و برمان باشد تا اگر مواردی این چنینی پیش بیاید به موقع بتوانیم جلوی حادثه را بگیریم. و چهارم اینکه از باتون یا یک چوب در هنگام گام برداری استفاده کنیم تا اگر خزنده‌ای در مسیر هست با شنیدن و حس ضربه به زمین از مسیر فاصله بگیرد.
این تجربه شاید برای عزیزان این گروه آموزه جدیدی نداشته باشد چرا که همه حرفه ای هستند ولی بسیاری از افراد در طبیعتگردی با گذاشتن هندزفری و شنیدن موسیقی از صداهای محیط غافل میشوند یا با لباسها و پوشش نامناسب به طبیعت می‌روند و این واقعا ممکنه ایجاد خطر کنه براشون پس اگر فکر می کنید ممکنه به درد کسی بخوره به اشتراک بگذارید.
با احترام
بهاره قادری
@sabzbashim