شبی دود خلق آتشی برفروخت 
شنیدم که بغداد نیمی بسوخت

یکی شکر گفت اندر آن خاک و دود
که دکان ما را گزندی نبود

جهاندیده ای گفتش ای بوالهوس
تو را خود غم خویشتن بود و بس

پسندی که شهری بسوزد به نار
اگر چه سرایَت بود بر کنار

🖌 سعدی
📕 بوستان باب اول

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment