من تهی دستم، فرزندم
ستمدیده‌ام
چرا به دوزخ بروم؟

ستمِ دنیا را پذیرفتم
لیک در رستاخیر، پروردگار هست
داد هست
حق هست
حقم را نزد آنها می‌ستانم

من ستمدیده‌ام، فرزندم
پروردگاری را که دوست می‌دارم
همه عمرم بدو عشق ورزیدم
او که زمین لرزه‌ها را آرام می‌سازد
آتش فشانها را خاموش می‌کند
باران فرو می‌فرستد
گُل را می‌گُشاید
استخوانهای پوسیده را زنده می‌کند
خدایی را که می‌پرستم
بیمار را شفا می‌دهد
گرسنه را سیر می‌کند
سرمازده را گرما می‌بخشد
غریب را بازمی‌گرداند
پرنده را به لانه‌اش هدایت می‌کند
دريا نورد را به ساحل راهنمون می‌سازد

خداوند، محبت است آقا
خداوند، محبت است
خداوند بسیار مهربان و آسان گیر است، پسرم
با صدقه‌ای به تهی‌دست
با دو روز روزه
با شمعی برای کلیسا
می‌آمرزد و می‌بخشد
ما مظلومان و تهی‌دستان
از زمان پدرمان آدم تاکنون
هیچگاه مشکلمان با خدا نبود
بلکه مشکلمان با آنانی بود
که خود را پس از خدا می‌پنداشتند

محمد الماغوت

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing