♦️در ساختار سیاسی اسرائیل، مردم مستقیماً نخست‌وزیر انتخاب نمی‌کنند، بلکه به احزاب رأی می‌دهند. پارلمان این کشور (کنست) ۱۲۰ صندلی دارد و هر کس بخواهد دولت تشکیل دهد، باید دست‌کم رضایت و حمایت ۶۱ نماینده را پشت سرش داشته باشد. چون هیچ حزبی تا امروز نتوانسته به‌تنهایی این تعداد صندلی را ببرد، احزاب چاره‌ای جز ائتلاف و یکی شدن با یکدیگر ندارند. بعد از شمارش آرا، رئیس‌جمهور با سران احزاب جلسه می‌گذارد و تشکیل دولت را به کسی می‌سپارد که شانس بیشتری برای جمع کردن این ۶۱ صندلی داشته باشد. اگر آن فرد در مهلت قانونی نتواند با بقیه به توافق برسد، شانس به نفر بعدی داده می‌شود؛ و اگر هیچ‌کس موفق نشود، پارلمان منحل خواهد شد و انتخابات از اول برگزار می‌شود. در تمام این مدت نیز نخست‌وزیر فعلی موقتاً در جایگاه خود باقی می‌ماند.
بر اساس آخرین نظرسنجی‌های پای صندوق در شبکه‌های تلویزیونی اسرائیل، انتخابات پنجم آبان‌ماه، کشور را وارد یک بن‌بست کامل کرده است. هرچند حزب لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو با کسب ۲۴ تا ۲۵ کرسی بیشترین صندلی را بین احزاب برده، اما مجموع متحدان راست‌گرای او فقط به ۵۰ کرسی می‌رسد و ۱۱ صندلی کم دارد. در سوی دیگر، اردوگاه مخالفان به رهبری گادی آیزنکوت با حدود ۵۲ تا ۵۳ کرسی جلوتر است، اما برای رسیدن به عدد ۶۱ حتماً باید با احزاب عربی (با ۱۷ تا ۱۸ کرسی) متحد شود؛ اتفاقی که به دلیل اختلافات شدید میان برخی اعضای این جناح با احزاب عرب، عملاً شدنی به نظر نمی‌رسد.

@IndyPersian

Comments

Be the first to add a comment