به گفته‌ی نویسنده«جنون دو نفره» با تأثیر از تابلوی نقاشی «ورق‌بازها» اثر «پل سزان» شکل گرفت. مهدی فاتحی این تصویر را گره‌خورده با خاطرات و تجربه‌های خودش در روزنامه‌نگاری، روابط، دوستان و زندگی نداشته‌اش می‌داند. گویی مهم‌ترین چیزی که نویسنده را به نوشتن این رمان وا می‌دارد ناکامی‌ست:
«آن زندگی که می‌خواهی نداری و آن را می‌سازی یا در هنرت جلوه‌گر می‌کنی در جهانی که این بار از آنِ توست.»
«جنون دو نفره» داستان رفاقت‌هاست، روایتِ روابط، مسائل و تعاملات بین دو نفر. آرمین و توکا، آرمین و سارا، توکا و نارا، توکا و دنا، گلناز و دنا... در همه‌ی این دونفره‌ها گویی جنونی جاری است، جنونی تعمیم‌یافته. جنونی که در همه‌ی خیابان‌ها و ساختمان‌های شهر حضور دارد و از بین تمام این جنون‌های دو نفره که همچون حلقه‌های یک زنجیر هستند، جنون دونفره‌ی توکا و آرمین، جنونِ محوری داستان است؛ دو روزنامه‌نگاری که مسائل سیاسی و اجتماعی پیرامونشان به شدت بر زندگی، کار و روابطشان سایه می‌افکند.
داستان در تهران دهه‌ی ۸۰ اتفاق می‌افتد و در کنار روایت زندگی هر یک از شخصیت‌ها، به ماجراهای مربوط به انتخابات و اعتراضات دانشجویی آن زمان می‌پردازد..