✅ داستان طنز به شیوه ی تقلید از آثار ادبی کهن

🔰قبض آب

ابوالمراد جیلانی مردی بود صاحب رای و صائب نظر . مریدان بسیار داشت و پیروان بی شمار . روزی بر سکوی خانه نشسته بود و مریدان گرد وی حلقه زده بودند و حل مشکل می کردند.
مردی گفت : «ای پیر، صاحب خانه مرا گوید که بیرون شو»
گفت : «صاحب خانه را بگوی که خانه بر من ببخش و خود بیرون شو» و چنین شد .
مردی دیگر گفت : «ای پیر ، صد درم سنگ زر ناب
می جویم»
گفت : «گر عزم راسخ کنی، در رودخانه شهر که از معدن بر می خیزد بیابی..» و چنین شد .
یک یک مریدان می آمدند و مراد می جستند از ابوالمراد .
ناگاه مردی در آمد و عریضه ای (نامه ای) بداد سرگشاده (با دری باز) و رفت .
ابوالمراد نخست آن عریضه ببویید و بوسید و بر دیده نهاد و سپس خواندن بیاغازید(آشفته شد).
ناگاهی ، کف بر لب آورد و فریاد زد : «آب .آب.» و از سکو در غلتید وبیهوش بیوفتاد.
مریدان بر گرد وی جمع آمدند و چندان که پف نم ( صورت را باحوله خیسی باد زدن) بر صورت وی زدند و کاه گل در دماغ وی گرفتند ، باهوش نیامد .

پس او را به بیمارستان بردند و خوابانیدند که مگر سکته ملیح کرده است .
ساعتی در آن حالت ببود تا طبیب بیامد و گفت :
«ای پیر تو را چه شده است؟!»
ابوالمراد از لحن وی بدانست که طبیب از مریدان وی است ، پس زبان باز کرد و گفت : «آب.آب»
آب بیاوردند که : «بنوش» ولی او ننوشید و بمرد - رحمة ا..ّ. علیه -
مریدان بر جنازه وی گرد آمدند و می نگریستند که : «دریغا ، آن پیر روشن ضمیر و آن شیر بیشه ی تدبیر که به یک عریضه از پای دراوفتاد و بمرد !»
مریدی گفت : «ای یاران، شاید بود که آن عریضه بازنگریم تا چه شعوذه (شعبده) و طامات (چیزها) در آن نوشته است ؟ باشد که علت تشنگی در یابیم و سبب موت باز شناسیم !»
عریضه بگشودند . قبض آب بهای خانگاه ابوالمراد بود - انار ا..ّ. برهانه - به نرخ تصاعدی ! و جز آن هیچ نبود ....

❇️ به نقل از مجله گل آقا

‌‌@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan