"روزی برای صلح در جهانی مشتاق خشونت"
🔹امروز روز جهانی صلح است. قرار است زنگ صلح در سازمان ملل به صدا درآید. هر سال در همین روز آرزوی «صلح مطلق جهانی» به شکلی نمادین با نواختن این زنگ بیان می‌شود. طنین این آرزو اما گویی به گوش مردم دنیا نمی‌رسد، صلح نصیب آنها نمی‌شود و این مفهوم گویی قرار نیست در دنیای امروز ما پا را فراتر از اقدامات نمادین بگذارد.
🔹امروز جهانی نظاره‌گر برافروختن آتش جنگ در افغانستان است. نظاره‌گر ترویج خشونت، نظاره‌گر مرگ انسان‌ها و انسانیت، اما قدم آن‌سوتر از این نظاره نمی‌گذارد و به میدان نمی‌رود. گروهی تمامیت‌خواه و تندرو در گوشه‌ای از جهان ترکتازی می‌کند. یک ملت زیر تازیانه تعصبِ کور، کودکی، جوانی و آینده خود را می‌بازند. ملتی که به امیدی واهی، کودک خود را روی دیوار آن فرودگاه، به دست سربازی می‌سپارد، بی آن که بداند آن سوی دیوار چه سرنوشتی در انتظار کودک است. انگار می‌پندارد هر سرنوشتی پیدا کند، بهتر از ماندن در این خاک است؛ خاکی که وطن است، وطنی که جان است.
🔹جنگ، خالق تمام این تصاویر است و این تصویر جهان ماست. جهانی که طالب صلح نیست و این شاهرگ زندگی را هر بار به تیغ طالبان و طالبان‌ها در گوشه‌گوشه جغرافیای زمین و تاریخ، می‌سپارد. آری! صلح، همان قربانیِ بی‌گناهی است که هر بار به بهانه‌ای پیش پایِ تاجرانِ جنگ و کاسبان خون مردم، ذبح می‌شود.
🔹«صلح»! کلمه‌ای سه حرفی که می‌تواند جهان ما را به جایی برای بالیدن کودکی‌ها، برای بهتر بودن و برای تجربه انسان بودن تبدیل کند، اگر که جهان ما، به مدد خرد، زنجیر صاحبان زر و زور و تزویر را از پیکر خود بگشاید و بر جنون و سودای آن سه حرفِ خونباری که کلمه «جنگ» را می‌‌سازد، چیره شود.
🔹امروز ما محتاج صلحیم، عینیت صلح، در تمامی کشورها و برای تمامی انسان‌ها، نه آن که از صلح نمادین و نماد صلح سخن بگوییم وقتی فرزندان انسان زیر دندان گرگِ جنگ تکه‌تکه می‌شوند. ما برای صلح اینجاییم و این یک شعار نیست، یک باور است. باوری که ما اعضای جمعیت امام علی(ع) را در طول سال‌ها به پیش برده و انگیزه‌مان شده برای ایستادن. ما در تمام خانه‌های ایرانی جمعیت، در کنار هزاران کودک فارس و کرد و ترک و لر و عرب و افغانستانی با بسترهای فرهنگی مختلف، هر روز تمرین یگانگی و یکرنگی می‌کنیم، هر روز تلاش می‌کنیم رشته‌های گسسته پیوند آدمی را به مدد عشق از نو گره بزنیم و رسالتمان این است که برای تحقق صلح، همواره، تا روزی که برقرار باشیم، به قدر وسع خود برای ریشه‌کنی علت نزاع و جنگ‌های بی‌پایان، که فقر و نابرابری و تبعات بی‌شمار آن است، قدم برداریم.
🆔@imamalisociety
🔹امروز روز جهانی صلح است. قرار است زنگ صلح در سازمان ملل به صدا درآید. هر سال در همین روز آرزوی «صلح مطلق جهانی» به شکلی نمادین با نواختن این زنگ بیان می‌شود. طنین این آرزو اما گویی به گوش مردم دنیا نمی‌رسد، صلح نصیب آنها نمی‌شود و این مفهوم گویی قرار نیست در دنیای امروز ما پا را فراتر از اقدامات نمادین بگذارد.
🔹امروز جهانی نظاره‌گر برافروختن آتش جنگ در افغانستان است. نظاره‌گر ترویج خشونت، نظاره‌گر مرگ انسان‌ها و انسانیت، اما قدم آن‌سوتر از این نظاره نمی‌گذارد و به میدان نمی‌رود. گروهی تمامیت‌خواه و تندرو در گوشه‌ای از جهان ترکتازی می‌کند. یک ملت زیر تازیانه تعصبِ کور، کودکی، جوانی و آینده خود را می‌بازند. ملتی که به امیدی واهی، کودک خود را روی دیوار آن فرودگاه، به دست سربازی می‌سپارد، بی آن که بداند آن سوی دیوار چه سرنوشتی در انتظار کودک است. انگار می‌پندارد هر سرنوشتی پیدا کند، بهتر از ماندن در این خاک است؛ خاکی که وطن است، وطنی که جان است.
🔹جنگ، خالق تمام این تصاویر است و این تصویر جهان ماست. جهانی که طالب صلح نیست و این شاهرگ زندگی را هر بار به تیغ طالبان و طالبان‌ها در گوشه‌گوشه جغرافیای زمین و تاریخ، می‌سپارد. آری! صلح، همان قربانیِ بی‌گناهی است که هر بار به بهانه‌ای پیش پایِ تاجرانِ جنگ و کاسبان خون مردم، ذبح می‌شود.
🔹«صلح»! کلمه‌ای سه حرفی که می‌تواند جهان ما را به جایی برای بالیدن کودکی‌ها، برای بهتر بودن و برای تجربه انسان بودن تبدیل کند، اگر که جهان ما، به مدد خرد، زنجیر صاحبان زر و زور و تزویر را از پیکر خود بگشاید و بر جنون و سودای آن سه حرفِ خونباری که کلمه «جنگ» را می‌‌سازد، چیره شود.
🔹امروز ما محتاج صلحیم، عینیت صلح، در تمامی کشورها و برای تمامی انسان‌ها، نه آن که از صلح نمادین و نماد صلح سخن بگوییم وقتی فرزندان انسان زیر دندان گرگِ جنگ تکه‌تکه می‌شوند. ما برای صلح اینجاییم و این یک شعار نیست، یک باور است. باوری که ما اعضای جمعیت امام علی(ع) را در طول سال‌ها به پیش برده و انگیزه‌مان شده برای ایستادن. ما در تمام خانه‌های ایرانی جمعیت، در کنار هزاران کودک فارس و کرد و ترک و لر و عرب و افغانستانی با بسترهای فرهنگی مختلف، هر روز تمرین یگانگی و یکرنگی می‌کنیم، هر روز تلاش می‌کنیم رشته‌های گسسته پیوند آدمی را به مدد عشق از نو گره بزنیم و رسالتمان این است که برای تحقق صلح، همواره، تا روزی که برقرار باشیم، به قدر وسع خود برای ریشه‌کنی علت نزاع و جنگ‌های بی‌پایان، که فقر و نابرابری و تبعات بی‌شمار آن است، قدم برداریم.
🆔@imamalisociety
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment